Bijzondere studenten - pagina 51

streven naar inspraak tekort gedaan. Van interne demokratisering is in de pljmnen

geen sprake. Hierdoor kan er een unieke en brede koalitie op de universiteiten

gevormd worden. Gekonfronteerd met dit verzet besluit de minister de diskussie dan

maar te verleggen naar de universiteiten zelf.

In het plan-Posthumus wordt een regulering van de studieduur voorgesteld,

waarin de belangrijkste pimten, zoals verkorting van de studieduur, een selektieve

propedeuse en een beperkte doorstroming naar een vervolgopleiding, uiteindelijk

moeten leiden tot een betere beheersbaarheid van de universiteit. Het verzet tegen

deze plannen wordt opnieuw in gang gezet vanuit de KrU. Vooral in Nijmegen

zwengelt men de diskussie asm over de maatschappeUjke rol van de universiteit en

het wetenschappelijk onderzoek. Deze vraagstukken, waarmee de KrU zich al ]axn

bezighoudt, maken de positie van de studentenbeweging duidelijk. Niet alleen de

verkorte studieduur wordt afgewezen, er is eveneens grote kritiek op de onder-

wijsvorm. Uiteindelijk zïd büjken dat de pleumen van Posthumus op veel verzet

stuiten binnen de universitaire wereld. De diskussie zal daarom lange tijd duren,

maar met de regelmatigheid van de klok in de jaren zeventig en tachtig oplaaien.

De mate waarin de overheid zich met de universiteiten wil bemoeien en de aard

van de aangekondigde maatregelen vereisen van de studentenbeweging een duidelijk

geformuleerde visie op de vorm en de inhoud van het wetenschappelijk onderwijs en

het bestuur van de universiteiten. In hoofdstuk 2 hebben we gezien dat de landelijke

bonden zich hier op werpen. Maju" ook de plaatselijke grondraden nemen stelling: via

moties, resoluties en voorlichting probeert de SRVU zijn achterban te mobUiseren en

medestanders te vinden onder de andere geledingen. Hiertoe gebruiken SRVU-ers de

beperkte inspraakmogelijkheden die hen ten dienste staan, en op ledenvergaderingen

wordt de eigen positie m de NSR ten aanzien van deze diskussies bepaald. Over de

moties die behandeld worden, blijkt het SRVU-bestuur overigens maar moeilijk

overeenstemming te bereiken. In de meeste gevedlen worden de moties, wanneer ze

worden ingediend door de SVB, met tenminste enkele tegenstemmen van de NSA

aangenomen, en omgekeerd. Deze verdeeldheid blijkt in 1969 te leiden tot de

terugtrekking van de NSA-fraktie uit de verkiezingen voor de SRVU-ledenraad.

Begin februari verklaren Marius Ernstmg en Arend Krikke van de SVB in een

toelichting op de gebeurtenissen dat "na een jaar van hoegenaamd geen aktiviteiten"

het NSA ermee opgehouden is. Omdat uit dit jaar geen notulen van ledemaadsverga-

deringen beschikbaar zijn, tasten we over de precieze motieven m het duister.

Waarschijnlijk is het besluit van het NSA-VU het direkte gevolg van de beslissing

van het landehjke NSA om niet langer in de NSR te zitting nemen. Volgens Ernsting

en Krikke zijn er een aantal verklaringen voor het terugtrekken van het NSA aan

te wijzen, die zij koppelen aan hun kritiek op het funktioneren van de SRVU. Ten

eerste noemen zij het duidelijk falen van het parlementaire systeem waarin de

studentenraden werken. "Eens in het jaar werd er gestemd door een deel van de

leden en wat er verder gebeurde was een zaak van het bestuur en een enkeling in

de ledenraad". Ten tweede bhjkt dat binnen de SRVU een tegenstelling in stand

werd gehouden die eigenlijk gedateerd was, nameUjk de tegensteUrng tussen de twee

studentenpartijen, terwijl de eigenlijke tegenstelling bestond tussen studenten

enerzijds en 'moeihjke' docenten en universitaire en ministriële overheden ander-

zijds. De verdeeldheid binnen de studentenbeweging heeft steeds teveel energie

opgeëist, waardoor de eigenlijke belangen van studenten ondergesneeuwd raken.

Volgens Krikke en Ernstmg is met de terugtrekking van het NSA, waardoor verkie-

zingen voor de ledemaad op basis van partijen plaats maakt voor enkelvoudige

kandidaatsteUing, de windbuil SRVU doorgeprikt.*^ Het bhjkt dat het NSA niet

langer in staat is in te spelen op de ontwikkehngen in universiteit en maatschappij.

49

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen