Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Bijzondere studenten - pagina 199

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Bijzondere studenten - pagina 199

40 jaar studentenbeweging aan de Vrije Universiteit

3 minuten leestijd

maakt de SRVU een aantal essentiële beleidskeuzen: de strijd wordt té lang voortge-

zet, ook wanneer duidelijk wordt dat het kabinet-Den Uyl de kollegegeldverhoging

tot vijfhonderd gulden terugbrengt. Het voortzetten van de akties put niet alleen

het enthousiasme bij de aktievoerders uit, een deel van de achterban, dat vanuit

pohtieke overwegingen het beleid van het kabinet-Den Uyl steunt, is niet langer

bereid deel te nemen aan de boykot. Hierdoor raakt de studentenbeweging verdeeld

en bloeden de akties dood. Tegelijkertijd wordt de SRVU gekonfronteerd met een

steeds hardere repressie door het CvB. Vanaf februari 1973 verspeelt de SRVU met

de voortdurende boykot tegen de navorderingen en de vijfhonderd gulden kollegegeld

de goodwill bij zowel het CvB en de staf. Duidelijk is dat de SRVU zijn akties niet

meer kan verkopen, en grote delen van de achterban geven er de brui aan.

Dat het SRVU-kader deze signalen niet op tijd heeft opgevangen geeft aan dat

het extreem positieve zelfbeeld verblindend heeft gewerkt. Bovendien is de SRVU

zodanig gefixeerd op de strijd tegen het CvB en pohtiek Den Haag dat alle nadruk

komt te liggen op een reaktiepolitiek, terwijl vanuit de SRVU zelf nauwelijks

nieuwe aktiviteiten worden opgezet. Deze prioriteit leidt bijvoorbeeld ook tot een

ineenstorting van het reduktiepakket, altijd een ledentrekker, maar vanaf 1973 door

de SRVU als onbelangrijk afgedaan. Het gevolg is wel dat veel studenten zich gaan

afvragen wat ze nog voor die 25 gulden Udmaatschapsgeld terugzien behalve een

dozijn bezettingen. Een duideUjke afname van eerst de konsensusmobilisatie, gevolgd

door een teruggang in de aktiemobiüsatie is het onvermij deUjke resultaat. Het

kader, dat aanvankelijk een voortrekkersrol vervult, vervreemdt zowel van de

achterban als van de medestanders.

We moeten konkluderen dat de resultaten die de studentenbeweging in de voor-

gaande jaren behaald heeft, in de loop van de jaren zeventig voor een groot deel

door de dominant worden teruggedraaid. Daarnaast worden de antwoorden op studen-

tenakties steeds harder en is het moeUijk koaüties te vormen. Wat de SRVU betreft

is een aantal duidelijk beleidskeuzen gemaakt, die het emancipatieproces hebben

belemmerd. De belangrijkste is wel de plaats die politieke oriëntatie inneemt, een

oriëntatie die niet representatief blijkt voor het gros van de achterban. Deze

faktoren zijn de belangrijkste oorzaken van een stokkend emancipatieproces, juist

op dat moment. Daarnaast spelen invloeden van buitenaf een onmiskenbare rol.

Emancipatie van een sociale beweging is geen autonoom proces. Het bereiken van

gestelde doelen is in het bijzonder afhankeUjk van de ruimte die de dominant laat

om deze doelen te verwezenlijken. In het geval van de SRVU bhjkt dat de dominant

zelf, de bestuurders van de VU en pohtiek Den Haag, ook hun houding ten opzichte

van de minoriteit SRVU veranderd hebben. In de jaren zestig zien we dat studenten

een andere dominant voor zich krijgen. Hadden zij voor die tijd hoofdzakelijk met

de hoogleraren te maken, met het beroep op medebeslissingsrecht en als gevolg van

tegen het bestuur gerichte akties staan studenten vanaf de jaren zestig vaker oog in

oog met het CvD en het CvC. Deze Colleges maken in 1972 plaats voor het CvB;

een kleine groep professionele bestuurders, die veel zakeUjker en repressiever

optreden.

De positie van de studentenbeweging in de maatschappij verandert eveneens. In

de jaren zestig is het wetenschappeUjk onderwijs nog bezig te groeien, waardoor

ook een aantal eisen van de studentenbeweging ingewilligd worden. De studenten-

beweging heeft het maatschappehjk tij mee en vindt een gewiUig oor voor haar

eisen voor demokratisering, verbetering v£in de sociaal-ekonomische omstandigheden

van studenten en veranderingen in het onderwijs en de positie van de universiteit.

Hoe anders is het in de jaren zeventig. Bezuinigingen op de begroting van het

ministerie van Onderwijs en Wetenschappen vormen de aanleiding voor een serie

197

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 mei 1989

Publicaties VU-geschiedenis | 228 Pagina's

Bijzondere studenten - pagina 199

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 mei 1989

Publicaties VU-geschiedenis | 228 Pagina's