Bijzondere studenten - pagina 139
40 jaar studentenbeweging aan de Vrije Universiteit
ling te werk gaan in bestuur en beheer, de beoefening der wetenschap, het
onderwijs, de vorming der studenten, de onderlinge verhoudingen in de universiteit
en het persoonlijk- en gemeenschappelijk optreden naar buiten."^^^
Eén van de uitkomsten van de demokratiseringsbezetting van 1972 is, dat UR- leden
deze verklaring niet meer verplicht dienen te ondertekenen, maar met de zogenaam-
de 'dan-wel'-verklaring genoegen nemen. Daarin verkleiren UR-leden in te stemmen
met de doelstelling, dan wel naar vermogen er naar te handelen. Voor een aantal
studenten zou dat vermogen nul blijken te zijn. Dat is echter niet van belang. In
principe bestaan er geen beperkingen voor deelname aan het universiteitsbestuur.
Daar dreigt in 1975 snel een einde aan gemaakt te worden.
Aanstootgevende pamfletten
In het voorjaar van 1975 gaat een pamflet de VU rond waarin wordt opgeroepen lid
te worden van de CPN. Deze oproep is ondertekend door een aantal prominente
SRVU- en PKV-leden. In de Sociale Introduktie daarop volgend gaat eenzelfde soort
oproep uit om de Waarheid te lezen. Ook deze oproep is ondertekend door dezelfde
groep mensen. Deze twee pamfletten wekken nogal wat beroering in VU-kringen.
Twee stafleden, professor Fokkema van de Sociaal-Kulturele Fakulteit en mevrouw
Joren van de Pedagogische Fakulteit, sturen een brief rond om aktie tegen deze
studenten te voeren. Op zich heeft deze aktie niet veel resultaat. Het wordt pas
echt van belang, wanneer de Rector Magnificus, I.A. Diepenhorst, zich met de zaak
gaat bemoeien. In de UR van 9 september 1975 konstateert hij dat één van de PKV-
leden een ondertekenaar van beide oproepen is. Sympathie met het kommunisme
vindt Diepenhorst onverenigbaar met de doelstelling van de VU en de door de
raadsleden Jifgelegde verklaring om in de geest van de doelstelling te werk te
gaan.^'^ De student wordt niet uit de Raad verwijderd, maar echt gewenst is hij
ook niet.
Een andere eiffaire waarin de doelsteUing centraal staat, speelt zich enige
maanden later op de Sociaal-Kulturele Fakulteit af. Daar weigert professor G.
Kuypers in een benoemingskommissie zitting te nemen, omdat die teveel studenten
bevat en één van de studenten uitgesproken kommunistische sympathieën heeft. De
subfakulteitsraad moet eraan te pas komen om uitsluitsel te geven. Unemiem stelt
men dat diskriminatie op poütieke gronden met de doelstelling van de VU in de
hand, ongeoorloofd is.
Een vrijwel identiek konfUkt speelt zich af op de subfakulteit PoUtikologie. Daar
weigert het staflid Oostenbrink zitting te nemen in een benoemingskommissie. Hij
hanteert daarbij hetzelfde argument als Kuypers. De student in de kommissie is
ondertekena2U" van de de Waarheid-oproep. De lektor heeft in principe het recht om
de student te vervangen, maar de student. Van der Flier, blijft zitting hebben in de
kommissie. Oostenbrink besluit daarop de kommissie niet bijeen te roepen.
Eskalatie
Al deze konflikten zijn koren op de molen van de rektor magnifikus. In een inter-
view met Ad Valvas verklaart hij dat zijns inziens leden van de CPN of propagan-
disten van de Waarheid geen recht hebben om zitting te nemen m de bestuvusorga-
nen. Eveneens betoogt hij dat deze heden in het verleden verantwoordehjk zijn
geweest voor de bezettingen en stakingen.^^'* Dit gewraakte interview vindt enige
dagen later zijn weg naar de ochtendkranten. Daarmee slaat de vlam in de pan.
Iedereen lijkt zich ermee te bemoeien. Vrijwel dagehjks staan er kommentaren in
137
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 mei 1989
Publicaties VU-geschiedenis | 228 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 mei 1989
Publicaties VU-geschiedenis | 228 Pagina's