Bijzondere studenten - pagina 188

slissing. Men had zoiets van "we hebben het een jaar gedaan, het was een leuke

grap, maar eigenlijk moeten we als studentenvakbond ons niet met dat soort parle-

mentaire dingen bemoeien. Wij gaan buitenparlementair aan de gang, en ach, die

kiesverenigingen, daar hebben wij niet zo'n boodschap aan". Maar het hele bestuur

stond toch wel met de oren te klapperen hoor, dat niet voor DOM of voor de PKV

gekozen werd door de Beleidsraad. Het bestuur vond namelijk dat de SRVU zijn

mening naar buiten kan brengen over zo'n UR door DOM - of de PKV - te steunen.

Maar goed, de Beleidsraad heeft anders beslist - hoewel er meer onthoudingen dan

voorstemmen waren bij de stemming op dit punt."

Vindt het huidige bestuur het belangrijk om de informatiekanalen van de UR te

gebruiken? Bram Bos: "Dat verschilt binnen het bestuur enorm: drie mensen van het

bestuur staan op de DOM-lijst en ik sta op de PKV-lijst. We kunnen het op zich

prima met elkaar vinden, we zien allemaal wel de relativiteit van de UR in. Niemand

heeft er hoge verwachtingen van, dat je daar nou alles kunt beslissen. De mate van

invloed die de UR heeft, daarover verschillen we van mening. Ik heb het idee dat je

de UR in elk geval moet gebruiken, omdat het een plaats is waar je over bepaalde

dingen kunt praten, ook informeel in de wandelgangen. Het lijkt me heel belangrijk

om als studentenbeweging daar je kanalen te hebben."

De PKV en de SRVU, ooit twee handen op één buik, zijn in de loop van de

jaren tachtig uit elkaar gedreven. Er wordt nog wel samengewerkt, maar een

formeel konteikt tussen beide organisaties bestaat niet meer.

DE POSITIE VAN VROUWEN IN DE SRVU

VrouweUjke studenten hebben in de geschiedenis van de SRVU lange tijd een

ondergeschikte positie bekleed en hebben steeds moeten vechten om als gehjk-

waardige erkend te worden. Als we teruggaan in de geschiedenis, valt een aantal

dingen op. Ten eerste bhjft het aantal vrouweUjke studenten aan de VU, zoals ook

op landeUjk nivo het geval, lemge tijd ver achter bij het aemtal manneUjke studen-

ten (bijlage). Gezien deze cijfers is het begrijpeUjk dat vrouwen lange tijd in de

schaduw van hun manneUjke koUega's blijven staan. Het is echter de vraag Ln hoe-

verre deze getalsmatige verhoudingen ook in de SRVU optreden. Dan komen we bij

het tweede aspekt dat de aandacht trekt: hoewel het aantal vrouwelijke studenten

duidelijk toeneemt in de jaren vijftig en zestig, vinden we een dergelijke stijging

niet terug in de verdeling van de bestuursposten of bij de samenstelling van de

kandidaatstelUng voor de verkiezingen voor de SRVU-ledenraad. Een derde vraag is

of, wanneer vrouwen zich een bepaalde plaats binnen de studentenbeweging weten te

veroveren, zij een bepaalde funktie, hetzij als voorzitter, hetzij als bestuurshd,

hetzij als aktieleidster in een bezetting, ook op dezelfde manier kunnen verwerven

als de mannen en hierbij op hun merites beoordeeld worden in plaats van op hun

sexe.

Uitgangspunt is een beeld te geven hoe het emancipatiestreven van de studenten-

beweging zich ook uitgebreid heeft tot een streven de traditionele rollenpatronen te

doorbreken. Het gebrek aan bronnen is opmerkehjk en roept meteen een aantal

vragen op. Wordt het bestaan van ongeUjke verhoudingen tussen mannen en vrouwen

binnen de SRVU niet als een probleem gezien, wordt de aandacht er niet op geves-

tigd, of wordt het probleem gewoon onder tafel gestopt en maakt men er Hever

geen woorden aan vuil?

Door het gebrek aan geschreven materiaal zijn we voor een groot deel aangewe-

zen op mondelinge getuigenissen. Er zal dus geenszins een kompleet beeld ontstaan

186

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen