Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Bijzondere studenten - pagina 157

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Bijzondere studenten - pagina 157

40 jaar studentenbeweging aan de Vrije Universiteit

3 minuten leestijd

inkomens onder het welvaartsminimum zitten^", hetgeen hen niet populairder maakt.

Gelukkig worden de rentedragende leningen in die jaren nog niet ingevoerd. Ook de

oppositie tegen de Kleinse WUB heeft voor de studenten geen resultaten

opgeleverd. Onder Klein en Van Kemenade wordt begonnen aan een stelselmatige

afbouw van de demokratische verworvenheden uit de late jaren zestig en de begin

jaren zeventig. De getalsmatige verhouding tussen staf en studenten in de raden en

vakgroepsbesturen verandert ten nadele van de studenten. Het aantal thema's

waarover de studenten zich mogen uitspreken, neemt af. De participatie van

studenten in de bestuurlijke organen wordt langzeunerhand teruggedrongen. Daarmee

worden de kiemen voor een centralistische bestuursstruktuur gezaaid. De Kleinse

WUB lijkt op het eerste gezicht niet zo'n grote verandering. Maar met neune de

vergroting van de macht van het CvB en de minister bUjkt in de praktijk een

aanslag op de positie van de studenten in de raden. De studentenbeweging wordt

gekonfronteerd met beroepsbestuurders aan de top. Voor deeltijd-bestuurders als zij

zijn, valt daar natuurlijk moeiüjk tegen op te boksen. De SRVU is bovendien niet in

staat geweest de stops tegen te houden. Wel is in de tussenliggende jaren veel aktie

gevoerd. Een prikaktie bij het werkbezoek van Klein aan de VU, een aantal

demonstraties en veel raadswerk. Maar de voornaamste kracht ligt toch in de

£U"gumentatie. De AR neemt het argument van het LOG ten aanzien van de

maatschappelijke behoefte aan akademici over. Ook in de Tweede Kamer bestaat een

hartgrondige hekel aan de stops op basis van het arbeidsmarkt-kriterium. Daju

worden stops gezien als tijdelijke oplossing van de kapacitaire noodsituatie op

bepaalde fakulteiten.

Ondanks het skala van aktiviteiten dat de SRVU ontplooit, ziet hij zijn machts-

positie steeds verder slinken. Er is enorm veel werk gestopt in het schrijven van

nota's, beïnvloeden van meningen bij de machthebbers en het formuleren van

antwoorden op wetsvoorstellen en regeringsmaatregelen. Veel van het werk speelt

zich af in raden, vergaderingen en komitees. Maar dit alles wordt onttrokken aan

het oog van de medestudenten. Deze laatsten zien de SRVU als een strak gesloten

en uiterst moeilijk toegankelijke organisatie.

De SRVU heeft geen antwoord kunnen vinden op de aantasting van het onder-

wijs. Dat komt enerzijds omdat de machtsbasis die hiervoor nodig is ontbreekt,

anderzijds omdat de SRVU zich ontwikkelt tot een links-radikale organisatie, waarin

de juistheid van politieke standpunten prevaleert boven een machtige achterban. Het

woord 'pragmatische politiek' komt in het vokabulaire van de SRVU niet voor. De

ideologie biedt geen ruimte voor progressieve organisaties die niet in de tegenstel-

ling arbeid-kapitaal te vangen zijn zoals de milieu-beweging en de vrouwenbeweging.

Veel studenten met sociaal-demokratische overtuiging komen in een moeUijk pakket,

namelijk steim verlenen aan 'hun' kabinet of in aktie komen voor 'hun' vakbond. Na

de mislukte aktie van 20 november 1976 en de verschuivingen in de nationale

politieke verhoudingen in 1977 wordt het Politieke Vakbondsconcept ter diskussie

gesteld. Het idee van een Politieke Vakbond ruimt echter geen veld. Kaderleden

proberen het begrip van een nieuwe inhoud te voorzien, maar dat lukt niet al te

best. De kritiek is meer dan terecht, maar de aangedragen oplossingen - een politiek

op studie-inhoud en een bondgenotenpolitiek - blijken niet te werken. De SRVU

raakt in een intern demokratiseringskonfUkt verzeild, waarvan de relatie studenten-

beweging - CPN een voorbeeld is. Dat werkt verljunmend op de aktiviteiten. De

beweging straalt apathie uit en biedt geen perspektief voor verbeteringen. Veel

studenten sluiten zich daardoor niet meer aan bij de vakbond en gaan aktie voeren

in groepen waar wél veel gebeurt, zoals de Kraakbeweging, de Vredesbeweging, de

Milieubeweging en de Vrouwenbeweging. In deze perspektiefloze situatie bUjkt het

155

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 mei 1989

Publicaties VU-geschiedenis | 228 Pagina's

Bijzondere studenten - pagina 157

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 mei 1989

Publicaties VU-geschiedenis | 228 Pagina's