Bijzondere studenten - pagina 162

SRVU, dan heeft die kwestie de boel een tijd verlamd. Volgens mij is dat vooral

door Pharetra doorbroken. In Pharetra zaten een aantal ongebonden figuren die

meteen een petitie voor Charta '77 ondertekenden." Evert Kranendonk, in hetzelfde

jaar lid van de Beleidsraad: "De konflikten die toen onderhuids speelden, waren

vooral konflikten tussen CPN-ers en niet-CPN-ers. Er is indertijd echt een guerrilla

gevoerd in de Beleidsraad tegen Charta '77. Er was gevraagd aan de SRVU om

solidair te zijn met Charta '77, en dat is toen in eerste instantie bediskussieerd op

de Beleidsraad en in de verschillende groepen, waaronder ook Mundus natuurlijk.

Nou, die wilden Charta '77 wel steunen. Maar op het moment dat het er naar

uitzag dat dat besloten zou worden, is vanuit CPN-burelen geprobeerd om de SRVU

van dat standpunt af te brengen. Er was op dat moment ook een CPN-er voorzitter

van de Beleidsraad. Toen hij zag dat de stemming fout ging lopen, stelde hij die uit,

en zo ging dit punt terug naar de groepen. Ik zat toen in Mundus en wat gebeurt

er? Al het oude kader komt naar de Mundus-ledenvergadering en komt over dit punt

mee vergaderen. Er waren figuren bij waarvan ik wist dat ze bestonden, maar niet

dat ze nog student waren. Toen het punt vervolgens weer op de Beleidsraad kwam,

is het ontzettend uit de klauwen gelopen. Men was gewoon niet in staat tot een

besluit te komen. Dit punt heeft zich aan het eind van dat jaar (1979/80) gewroken,

toen de meerderheid van het SRVU-kader zei: "Nou bekijk het maar." Je kunt

natuurlijk van CPN-ers zeggen wat je wilt, maar ze hadden natuurlijk wél een heel

duidelijk koncept voor ogen van wat met de universiteit moest gebeuren en hoe een

studentenvakbond moest draaien. Ze waren ook goed als aktie-organisatie, maar voor

mensen met een afwijkende mening was het heel onprettig."

De SRVU als Politieke Vakbond loopt op zijn laatste benen. Van alle kanten is

hij aan kritiek onderhevig. Uit anarchistische hoek wordt vooral de besluitvor-

mingsprocedure gehekeld. Evert Kranendonk: "Kijk, de grootste kritiek die de

mensen hadden op de studentenvakbond, was natuurlijk de kritiek op het demokra-

tisch centralisme: intern je strategie bespreken en je standpunt bepalen, maar als

dan een besluit gevallen is, vanaf dat moment als een gesloten front naar buiten

treden. Bij de kritiek zat natuurlijk wel een probleem: Wil je als aktiegroep funk-

tioneren, dan zul je toch van dat principe gebruik moeten maken. Want het staat

natuurlijk raar wanneer, als je aktie voert tegen het CvB, je onderling loopt te

krakelen, wat nu het juiste standpunt is. Het demokratisch centralisme was zeker

een belemmering voor jongerejaars om een voet tussen de deur te krijgen, omdat die

nog wel eens een vraag of een kritische opmerking hadden. En dat ging dan in

tegen iets waar men al jdren en jdren mee bezig was en vierkant achter stond." Zo

zijn er inderdaad voorbeelden dat vanuit de SRVU-barak naar de groepen gebeld

werd met de mededeling hoeveel menskracht ze moesten leveren bij een bepaalde

aktie. Margreet Onrust: "Ja, Frans Berkers heeft ook wel eens naar de WN gebeld

dat de WN vier verdiepingen van het Hoofdgebouw moest bezetten en dat hij het

anders zelf wel kwam doen. Maar je zit natuurlijk wel zelf aan het andere eind van

de telefoon en je kunt daar bepalen ofje dat zinvol vind of niet."

160

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen