Bijzondere studenten - pagina 13

EMANCIPEERT DE STUDENTENBEWEGING ?

Eén van de uitgangspunten van het onderzoek is te komen tot een analyse van de

geschiedenis van de Studentenraad aan de Vrije Universiteit (SRVU) als onderdeel

van een grotere beweging. Hoewel dit onderzoek duideüjk vanuit een historische

invEilshoek de geschiedenis van de studentenbeweging aan de VU wU beschrijven,

hebben we ons bij het afbakenen van het theoretisch kader moeten oriënteren op de

sociologische hteratuur; historisch onderzoek naïu' de geschiedenis van de studen-

tenbeweging leunt nameUjk steeds zwaar op sociologische verklaringsmodellen.

Omdat het onderzoek een vrij lange periode beslaat en de omstandigheden binnen

de studentenwereld in onderzochte periode sterk verjmderen, is het noodzakelijk om

in ieder geval een tweedeling te maken, waarbij we de cesuur leggen aan het begin

van de jaren zestig. De belangrijkste veranderingen beschrijven we aan de hand van

typologische veranderingen.

Vervolgens zal blijken dat al die veranderingen geleid hebben tot de vorming van

een zekere eenheid onder studenten. Is deze eenheid te definiëren als een sociale

beweging? En zo ja, wat zijn dan de meest essentiële kenmerken van een sociale

beweging en welk streven kenmerkt een dergelijke beweging ?

Wat dit laatste betreft moeten we een onderscheid maken tussen korte en lange

termijn doelen. De korte termijn doelen veranderen steeds en vormen een reaktie op

externe faktoren als de pohtieke en de maatschappelijke konstellatie. Teneinde het

streven van de sociale beweging op de lange termijn te verklaren maken we gebruik

van de emancipatietheorie van Hendriks.

TYPOLOGISCHE VERANDERINGEN BINNEN DE STUDENTENWERELD

In het hoofdstuk over de algemene ontwikkelingen binnen de universitaire wereld

blijkt dat zich binnen de studentenwereld grote veranderingen hebben voorgedaan,

veranderingen die zowel ekonomische, pohtieke als algemeen maatschappelijke

oorzaken hebben en die het imago, de werkwijze en de doelstellingen van de

studentenorganisaties een ander aanzien geven.

Kijken we naar de organisatievorm binnen de studentenwereld vóór de zestiger

jaren, dan kunnen we konkluderen dat deze duideUjk een verlengde is van de

ehtaire positie van een deel van de studenten en de kenmerken heeft van een

standenmaatschappij.^ Aan de top van de studentenmaatschappij vinden we de

corpora die tot aan de jaren zestig de meeste sleutelposities in kommissies, fakul-

teitsverenigmgen, grondraden en de Nederlandse Studentenraad (NSR) bekleden,

terwijl binnen de corpora zelf ook een sterke hiërarchie bestaat. Als gevolg van

deze toppositie laten de corpora lange tijd het alleemecht gelden op de vertegen-

woordiging van de student. De overige gezeUigheidsverenigingen zijn daaronder

vertikaeil geordend. Logischerwijs bevindt de niet georganiseerde student, gebrand-

merkt met het toenmalige odium 'nihihst', zich onderaan deze maatschappelijke

ordening.

Het bestaan van dergelijke standsverschillen binnen de studentenwereld vormt een

belangrijke verklaring voor het sociaHserende karakter van de gezeUigheidsvereni-

gingen als het corps. Zij bereiden de studenten in kwestie voor op een toekomstige

positie, waaraan zij een status verbinden die gebaseerd is op het instandhouden van

traditionele waarden.

Niet alleen een traditionele visie op de eigen positie als student kenmerkt de

'gemiddelde' corpsstudent, ook een behoudende maatschappijvisie is hem of haar

11

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen