Vormen, vorming, gevormd - pagina 75

tief gezien en aan de kant gezet om vervolgens nagenoeg af te sterven. Er ontstaat een

toenemend individualisme, gezamenlijke acties van studenten brengen nog maar een

handjevol belangstellenden op de been.

In 1979/80 is ook het Vormingscentrum door die gedachte aangestoken en wil het zich

steeds minder zien als instantie waar deskundigen van bovenaf richting geven aan het

vormingsproces. "Geen disciplinering, betutteling, therapeutisering of infantilisering.

Studenten geven zélf vorm aan hun studie en de rest van hun leven. Ze zijn weerbaar en

kritisch vanuit eigen ideeën en ervaringen. Het VCVU initieert alleen maar en creëert zo

voorwaarden voor de zelforganisatie van studenten."

De taal verandert. Vaste gewoontes moeten aan de kant, de tijd van bezig zijn met

abstracte problemen is voorbij. Het woord "leuk" lijkt het criterium voor het handelen

te worden.

Rem

Niet alleen mankementen in concepten zorgen voor een onoverbrugbare kloof tussen

idee en dagelijks werk (een besef dat onbewust bij bestuursleden wel leefde, maar waar

nooit discussie over werd gevoerd). Ook de plaats van het Vormingscentrum op de

universiteit is bepalend. Het blijft een algemene voorziening, open voor alle categorieën

studenten.

Jan Boelo Niemeijer omschrijft dat in 1978 in zijn scriptie: "Ondanks de progressieve

lijn in het vormingswerk, bleven doelstelling, functie, vorm en inhoud sterk gecon-

troleerd en beheerst door behoudende krachten op de universiteit en in de samenleving,

via materiële druk (toepassing machtsmiddelen) en ideologische druk (doordrammen

van bijvoorbeeld (VU) doelstellingszaken)."

Begrotingscontrole en 'lastige' vragen in de universiteitsraad, die regelmatig bij wijze

van speldeprik gesteld werden, waren genoeg "randvoorwaarden" om het personeel van

het Vormingscentrum in toom te houden: voortdurend wees het personeel de

studentbestuursleden op hun verantwoordelijkheid.

Het is de vraag of er binnen het Vormingscentrum in die tijd wel sprake is van

daadwerkelijk beleid. De visie was er, de projecten ook, maar er zat een rem op de

ontwikkeling, door de organisatiestructuur. Het studentenbestuur was als het ware de

baas, zonder kennis van zaken omtrent het runnen van een bureau - laat staan het voeren

van personeelsbeleid. In de loop der jaren zijn een adviseur en een medewerkster

raadsledentrainingen en Student-sex-relatie aangesteld, naast twee secretaressen.

Vrijblijvend deze of gene richting opgaan kan dus niet zomaar, dat heeft personele

gevolgen. Het vereist organisatieontwikkeling om de positie van bestuur en personeel af

te bakenen. Een probleem dat binnen de gehele studentenvoorzieningen op een aantal

plaatsen tot conflicten heeft geleid en waardoor de studentendecanen uit de RS A stapten.

De organisatievorm raakt verder uitgekristalliseerd. De tot dat moment bestaande

gedemocratiseerde bestuursstructuur leidde ertoe dat iedereen zich met alles bezighield,

constateert men in die tijd, met alle gevolgen van dien voor de efficiency. De structuur

wordt hoe langer hoe meer als een last ervaren, en in 1976 voltrekt zich een verandering

in de organisatie, waarmee de plaats van beroepskrachten verder gestalte krijgt. Het

studentenbestuur maakt niet langer alleen de dienst uit. Het personeel krijgt meer in te

brengen. Personeel, dat toch al veel beleidsmatig werk doet omdat jaarlijkse wisselingen

nu eenmaal de continuïteit niet bevorderen, gaat deel uitmaken van het bestuur.

Studenten blijven eindverantwoordelijk. De personeelsleden vallen ambtelijk onder de

73 coördinator Studentenvoorzieningen. Zo komt er enige lijn in de ondoorzichtige struc-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen