Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 31

Hoe kan dat? Zou het misschien kunnen liggen aan het dogmatische van het

bijzondere? Kan de VU er geen kant mee op, alleen maar één kant en die kant

wil ze niet op? Dat zou knap vervelend zijn, ja inderdaad, iets bijzonders dat

zo uitpakt: weg ermee!

Net als de vijfarmige plafonnière, eerst was ze modem en de trots van moeder

de vrouw, nu ligt ze bij de vuilnis en hangen er vijf halogeen spotjes aan een

strakke rail.

Maar nee het bijzondere van de VU is omschreven in 'de vrij algemene en

ruime formulering van de doelstelling' (pag.43 van Gewoon/bijzonder) die met

vele stromen van instemming kan worden ingevuld en met variatie kan worden

waargemaakt. Alstublieft geen star dogmatisme maar een levende creatieve

invulling van 'ons' bijzondere.

Is het dan misschien dat de instelling 'christelijk' genoemd wordt, dat aanstoot

geeft? Maar 'christelijk' valt in zijn algemeenheid toch al onder gewoon? Maar

waarom het dan nog apart genoemd? Misschien laat de VU uit piëteit voor het

verleden het predikaat christelijk staan, je grootvader kwetsen is immers zo

onbeschaafd?

Misschien ook omdat de grote oom in Den Haag bij het strijken van het

vaandel zegt: 'kleintje ik heb je, ga maar met je grote zus -haar van hiemaast-

samen in één groot hok'?

'Christelijk' is een vervelend predikaat. Niemand weet meer goed wat hij of zij

ermee aan moet, onder de oppervlakte van onverschilligheid steekt ook enige

ergernis. Het is als met de priester in de 16e eeuw, ergens in een oost-neder-

lands dorp, die nog geacht werd met de hostie in processie rond te gaan, er zelf

niet meer in geloofde, niet wist hoe hij ervan af moest komen, er maar mee

rond bleef lopen, tot hij de hostie tenslotte plompverloren tussen de struiken

wierp.

Daar komt nog bij dat 'christelijk' een uitermate verwarrend woord is. Wat de

één christelijk noemt vindt de ander baarlijke onzin. Wat de één heilig is is de

ander een gruwel. De paus verschaft wel helderheid vanaf Zijn Hoge Stoel,

maar hem willen we niet in de Lage Landen aan Zee, en de Schriften zijn

poly-interpretabel, daar komt alleen maar ruzie van en ook dat willen we niet.

Wel wordt er af en toe een 'zucht van Verlichting' vernomen. Ja, als dat zou

kunnen, als dat 'christelijk' genoemd mag worden, dan graag. Maar het is of de

duvel ermee speelt alles wat leuk is, heet niet 'christelijk'. Neem nu als

voorbeeld het Ricciotti Ensemble. Het bestaat uit een groot aantal studenten in

de muziek. Hetzelfde volkje als dat je in de gangen van de VU kunt zien

samenscholen. Ze maken alleen maar muziek voor hun plezier, gratuit.

29

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen