Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 102

wetenschapsbeoefening en -toepassing te verbinden. In de praktijk wordt

daarom die doelstelling vrijwel onmiddellijk vertaald in afgeleide normen en

doelen, zoals christelijke cultuurkritiek, het belang van verantwoordelijk

handelen en bijdragen aan zelfontplooiing, de bevordering van de bezinning op

de samenhang der wetenschappen en de relatie tussen wetenschappelijke kennis

en andere wijzen van kennen, de samenwerking met andere christelijke

instellingen, etc.

Het expliciet religieuze karakter van de doelstelling komt maar heel weinig

aan de orde bij haar toepassing.

En het is heel begrijpelijk dat dat zo is. In feite is heel het hanteren van een

dergelijke grondslag of doelstelling een enigszins aangepaste erfenis van een

negentiende-eeiiwse denktrant waarbij men argumenteert en handelt vanuit

beginselen of principes. Met name Kuyper was daar sterk in. Zo kon hij het

eigene van de VU bepalen als een keuze voor gereformeerde beginselen. Met

die keuze was zijns inziens vastgelegd wat er concreet aan de VU al dan niet

moest worden gedaan. In geval van conflict beriep hij zich ook steeds op die

beginselen. Dat de argumentatie die leidde tot concrete beleidsbeslissingen, niet

altijd dwingend was, stoorde kennelijk niet. Het saamhorigheidsgevoel in het

gereformeerde cultuursegment vulde aan wat argumentatief gezien ontbrak.

Bovendien schrok men niet zo erg van afvallers.

Deze tijd is voorbij en zo duidelijk voorbij dat het tijd wordt ook de

restanten van destijds te vervangen. Het bijzondere van de VU hoort tot

uitdrukking te komen in specifiek universitaire doelstellingen.

1.2.2 Naar mijn waarneming worden intussen de normen en doelen waarin de

christelijke doelstelling van de VU wordt vertaald, ook inderdaad gehonoreerd,

zij het op relatief bescheiden schaal en niet eensluidend. Het betreft voorna-

melijk prioriteitskeuzen met betrekking tot bepaalde onderzoeksprojecten en toepas-

singen en de gerichte bevordering van bezinning met betrekking tot achtergrondsvragen

en effecten van wetenschapsbeoefening.

Deze activiteiten en voorkeuren zijn zonder meer belangrijk genoeg om voort

te zetten. Ze zijn mijns inziens ook een legitieme uitwerking van de specifieke

bijzondere pretentie van de VU.

Toch is er mijns inziens reden te vragen of wat er gebeurt genoeg is om de pretentie

te handhaven. Mijn antwoord daarop is: nee, het is nog niet genoeg. De kring van

hen die er bij betrokken zijn, is te klein en de activiteiten en voorkeuren waarom

het gaat, zijn voor uitbreiding vatbaar. Dit gebrek is er één dat met ambitie en durf

kan worden verholpen; althans, er kan aan gewerkt worden, wanneer de vastbeslo-

tenheid sterk genoeg is en de nodige middelen (mensen en faciliteiten) in voldoende

mate ter beschikking worden gesteld.

100

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen