Vormen, vorming, gevormd - pagina 30

publikatie van een overzicht van activiteiten, training van gespreksleiders en andere

professionele ondersteuning, het verlenen van faciliteiten (vergaderruimte en secre-

tariaat) en organisatorische assistentie bij het opzetten van conferenties.

In de tweede plaats ontplooide de Raad in aanvullende zin eigen activiteiten op al die ge-

bieden die naar zijn oordeel voor het bereiken van zijn doelstelling van belang waren,

maar niet werden bestreken door de aangesloten organisaties. De Raad kreeg daartoe

inspraak in de programmering van het Studium Generale en de beschikking over een

fonds voor het zelfstandig organiseren van gespreksgroepen en conferenties. Het was

overigens uitdrukkelijk de bedoeling dat dergelijke activiteiten op termijn door een van

de aangesloten organisaties zou worden overgenomen.

Tenslotte had de Raad de uitsluitende verantwoordeüjkheid voor het vormingswerk in

intemaatsverband, in dit geval de weekend-conferenties op Kerk en Wereld in Drieber-

gen, overgenomen van de RvS. Na een moeizame start (weinig deelnemers) ontwikkelde

het bestuur een soort doelgroepenbeleid. Een netwerk van relaties werd opgebouwd met

" A-kemen", de Raad van Praesides (het overkoepelende orgaan van faculteitsverenigin-

gen) en enkele kringen. Via dat netwerk kwam het bestuur in contact met groepen be-

langstellenden, waarmee al in een vroeg stadium opzet en organisatie van weekend-con-

ferenties besproken werden.

Maatschap/f ijkritiek

In juli 1968 publiceerde het bestuur zijn eerste beleidsnotitie, een witboek waarin de ac-

tiviteiten van 1967/68 werden geëvalueerd en de hoofdlijnen voor het te voeren beleid

uiteengezet.

De ontwikkeling van de weekend-conferenties werd na de ingreep van het bestuur

bevredigend genoemd. Het doelgroepenbeleid zou daarom in versterkte mate worden

voortgezet. Met name met de faculteitsverenigingen zouden de banden nauwer worden

aangehaald met het oog op het door het bestuur geïnitieerde project Vakethiek. "

Kritischer liet het bestuur zich uit over de gesprekskringen. Geconstateerd werd een

gebrek aan deskundigheid bij veel gespreksleiders, zowel inhoudelijk als technisch

(gesprekstechniek), een gebrekkige organisatie (programmering, probleemstelling en

literatuur). Door middel van training in gespreks- en vergadertechnieken en begeleiding

(mentoraat, advies) door leden van de wetenschappelijke staf wilde het bestuur in deze

leemten voorzien'"*.

In mei 1968 had het studentenprotest een voorlopig hoogtepunt bereikt. Het was

uitgelopen op een heuse revolte in Parijs, inclusief barricaden, die Frankrijk en vooral

Parijs grotendeels had lamgelegd. '^ De gevolgen waren enorm. In bijna alle landen van

West-Europa werden studiehervormingen toegezegd. In Nederland kwam minister

Veringa op korte termijn met een Wet Universitaire Bestuurshervorming, die studenten

een relatief grote invloed garandeerde in het facultaire en universitaire bestuur. Te-

gelijkertijd wonnen allerlei maatschappijkritische stromingen (Kritiese Theorie, Kritie-

se Universiteit, maar ook opvattingen van mensen als Galbraith en Milikowski '*) onder

studenten sterk aan populariteit. Ook in het studentenvormingswerk deed de maatschap-

pijkritiek zich uitdrukkelijk gelden.

Maatschappijkritiek had overwegend betrekking op het gebrekkig functioneren van de

maatschappij in termen van gerechtigheid, vrede, vrijheid en persoonlijke ontplooiing.

De grote belangstelling voor maatschappijkritiek in die dagen was vooral toe te schrijven

aan de economische en technologische ontwikkeling en de toegenomen welvaart in de

/^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen