Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 17

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 17

Moet het bijzondere van de VU worden afgeschaft? Medewerkers en studenten van de Vrije Universiteit geven hun mening over zin/onzin van een bijzondere universiteit in de jaren negentig.

2 minuten leestijd

de Universiteitsraad of de Vereniging? Klaarblijkelijk niet, althans niet alleen.

Als de VU inderdaad bijzonder was of is, dan ligt die bijzonderheid voor een

deel verankerd in de medewerkers van de VU, als gevolg van zelfselectie, van

een veelal gemeenschappelijk fundamenteel waardensysteem, en/of van de

adoptie van een 'corporate VU-culture'.

Als de VU ontbijzonderd zou moeten worden, dan zou daartoe nogal wat

personeel moeten afvloeien: genoeg om de effecten van zelfselectie, gemeen-

schappelijke fundamentele waarden, en/of de oude - op "bijzonderheid' geba-

seerde corporate culture zoniet te neutraliseren, dan toch te verdunnen.

Als grootscheepse personele veranderingen niet aan de orde zijn, dan blijven

discussies over het opgeven of veranderen van het bijzondere, het eigen

karakter, van de VU abstracte bespiegelingen.

ii. De discussie over de identiteit van de VU is, klaarblijkelijk, een voort-

durende. Daarmee is niet gezegd dat die discussie, waarin ik die over de

'bijzonderheid' plaats, niet interessant - of niet belangrijk - is: oninteressante

discussies worden niet voortgezet. Wel lijkt mij de kans uitermate klein dat de

huidige discussie binnen de VU leidt tot de conclusie "bijzonderheid, weg

ermee!". In die zin is de discussie niet zo spannend. Even klein, zo niet kleiner,

lijkt mij de kans dat er nu een omschrijving van het eigene, van de bijzonder-

heid van de VU gevonden wordt, die door alle medewerkers van - laat staan

alle belanghebbenden bij - de VU van harte omhelsd wordt. Ook in deze zin is

de discussie eigenlijk niet zo spannend. Het interessante van de identiteitsdis-

cussie zit waarschijnlijk in het voeren, meer dan in de uitkomst ervan.

iii. Als de VU bijzonder is, dan is dat - volgens de organisatiepsychologen -

zo omdat de medewerkers van de VU vinden dat hun universiteit bijzonder is.

Voor onze omgeving is de VU bijzonder - als dat zo is - omdat medewerkers

van de VU bijzondere dingen doen. Of die medewerkers zichzelf en hun werk

heel bijzonder vinden doet, vanuit het perspectief van de omgeving, er niet

zoveel toe.

De VU heeft ervoor gekozen zijn identiteit, de grondslag van zijn bijzon-

derheid, gestalte te geven o.a. door zich dienstverlening aan universiteiten in

ontwikkelingslanden als een opdracht te stellen.

De VU doet bijzondere dingen, in zijn samenwerking met partners overzee: de

VU werkt anders - beter, denken wij - samen met partner-universiteiten dan

andere Nederlandse universiteiten.

Daarmee heeft de VU zijn identiteit gedefinieerd in termen van activiteiten,

in plaats van bijvoorbeeld in termen van beginselen: wij zijn bijzonder in en

15

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991

Publicaties VU-geschiedenis | 116 Pagina's

Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 17

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991

Publicaties VU-geschiedenis | 116 Pagina's