Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 85

mijne. Die erkenning hoeft niet op mijn engagement in mindering te komen.

De christelijke traditie is mijn venster op God en de wereld. Ik zie geen reden

om dat voor een ander in te wisselen. Maar het kan wel zeer verfrissend zijn

om eens voor een ander venster te gaan staan. Het leukste zou zijn wanneer

aan de theologische faculteit bijzondere leerstoelen voor alle wereldgodsdien-

sten gevestigd zouden worden, die bezet zouden worden door niet-waarheids-

fanatieke aanhangers van die godsdiensten. Dan zou de VU de dialoog in eigen

huis halen.

Het bijzondere van de VU moet dus niet afgeschaft, maar versterkt worden.

Voor mij is de VU nog te weinig bijzonder gewoon, en ook nog niet voldoen-

de gewoon bijzonder. Het zo opgevatte bijzondere van de VU moet natuurlijk

op bestuurlijk niveau gewaarborgd worden, maar vooral vorm en inhoud

krijgen. Jarenlang is vastgehouden aan een defensieve strategie van het waar-

borgen van identiteit. Het gevaar van zo'n strategie is dat er op een bepaald

moment nog wel waarborgen zijn, maar geen identiteit. Er is nog wel een

dikke kluisdeur, maar het daar achter bewaarde bankpapier is allang niet meer

in omloop.

Ik heb me nooit zo voor die waarborgen geïnteresseerd. Ik acht het ook

bestuurlijke wijsheid dat aan het Bezinningscentrum, waarvan ik al meer dan

10 jaar hoofd ben, nooit is gevraagd om te adviseren welke mensen met welke

achtergrond in welke functies, c.q. ambten wel of niet benoemd, c.q. verkozen

mogen worden.

Met grote ergernis constateer ik wel eens de tendens om met de identiteit te

manipuleren. Het is zonneklaar dat de VU haar bestaansrecht zou verliezen,

wanneer haar levensbeschouwelijke identiteit inhoudelijk niets meer voorstelt.

Dus moet er - denken sommigen - maar weer wat geld in identiteitsartikelen

gestopt worden. Dan kunnen zij rustig doorgaan met hun werk. Ik ben wel zo

cynisch dat ik het geld dan rustig aanneem. Maar ik zal daarmee onmiddellijk

ophouden, zodra ik merk dat buiten het kleine clubje van en rond het Bezin-

ningscentrum de identiteit van de VU niet meer is dan een instrument in de

strijd om het overleven. Zolang er nog voldoende mensen zijn voor wie de

identiteit een intrinsieke waarde is, heeft de VU wat mij betreft bestaansrecht.

83

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen