Vormen, vorming, gevormd - pagina 147

op de plaats van het Centrum aan de VU en de consequenties hiervan voor de activiteiten.

Centraal in deze bezinningsdiscussie staat de vraag naar de grenzen van de groei van de

organisatie gezien het constant blijven van de financiële middelen (formatie en budget)

en het feit dat het Centrum vóór alles een vrijwilligersorganisatie is.

Met name op het vlak van de cursusactiviteiten ontstaat er langzamerhand een situatie

die als niet-wenselijk wordt ervaren. De vraag van studenten naar cursussen overtreft het

aanbod in toenemende mate, waardoor er met wachtlijsten gewerkt moet worden. Het

werven van voldoende bekwame cursusbegeleiders en de verwerking van gegevens is

tijdrovend, waardoor het Centrum zijn flexibileit dreigt te verliezen. Het studenten-

bestuur vindt zichzelf meer en meer terug als uitvoerder van de talloze "klussen" zonder

aan beleidsontwikkelingen toe te komen. Kortom, op de drempel van de jaren negentig

bevindt het Vormingscentrum zich in een situatie waarin keuzes gemaakt moeten wor-

den. Anders dan halverwege de jaren tachtig toen het groeiende aantal activiteiten de

aanzet was tot grotere naamsbekendheid is het nu diezelfde naamsbekendheid die uitno-

digt tot een uitbouw van het aantal (cursus)activiteiten. De keuze voor uitbreiding van

het cursuspakket heeft echter consequenties voor de overige activiteiten (programma's

en Sociale Introductie). En het roept de vraag op naar de ontwikkeling van het Centrum

tot cursuscentrum en de consequenties hiervan voor de doelstelling van maatschappe-

lijke vorming. Het roept opnieuw de vraag op naar de kwaliteit van de activiteiten en of

deze gegarandeerd kunnen blijven met louter vrijwilligers in de uitvoering. De profes-

sionalisering van het Centrum en de wenselijkheid van samenwerking met andere ver-

wante VU-organisaties worden onder de loep genomen, evenals de positie van het Cen-

trum ten opzichte van het reguliere onderwijs en het Bureau Studentenvoorzieningen.

De programma's:

van Het verval gekeerd? via Hora Est naar De jaren negentig

Met het programma Het verval gekeerd? is de trend gezet voor een periode waarin het

Vormingscentrum experimenteert met een nieuw soort programma's. Nieuw is dat de

thema's in meer of mindere mate worden losgeweekt van de directe verbinding met de

studie en de studenten en - eveneens in verschillende mat e - worden betrokken op de

maatschappelijke actualiteit.

Onder druk van "de prioriteit van de kwantiteit" en onder invloed van de visie dat

studenten tegenwoordig vooral als consument benaderd moeten worden, levert dit een

uitermate divers en groot aantal programma's op, welke als volgt in te delen is:

1. Programma's die voortborduren op "oude" thema's als werkloosheid, seksualiteit

en vrouwenproblematiek. Voorbeelden hiervan zijn: Werkloosheid onder

Academici, Vrouw in Beeld, Sexualiteit, wie heeft er wat over te zeggen en

Vrouwen studeren in de jaren tachtig.

2. Studentenprogramma's, dat wil zeggen programma's die nadrukkelijk worden

georganiseerd door het studentenbestuur. Voorbeelden: De Trend en Onthullin-

gen over de Toekomst.

3. Breed opgezette, meer op informatie dan op discussie gerichte programma's die

hun vertrekpunt kiezen in enigerlei vorm van maatschappelijke actualiteit,

variërend van direct (China, Multi-culturele samenleving) tot algemeen (Mystiek,

Sport, Daad en Misdaad) dan wel dit vertrekpunt proberen te verbinden met de

studie (Automatisering, Verantwoorde wetenschap. Geld en Hora Est).

145

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen