Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 18

door wat we doen en hoe we dat doen.

Dat sluit natuurlijk niet uit dat we een gezamenlijke ideële achtergrond hebben

als inspiratiebron. De vraag is of we moeten proberen die - als hij bestaat - in

woorden te beschrijven. Ik denk dat we dat alleen moeten als we het onszelf

opdragen.

Antwoord 4: ssst!

"Als je weet waarin de VU bijzonder is, kom het me dan liever niet vertellen".

Ik kan als uitvoerder van de VU's activiteiten op het gebied van ontwikke-

lingssamenwerking, goed leven met een als een opdracht omschreven identiteit.

Ik kan me niet voorstellen dat de adoptie van een expliciete officiële verklaring

over de bijzonderheid van de VU zal leiden tot een betere dienstverlening aan

onze partners overzee.

Een beginselverklaring, als grondslag voor samenwerking tussen de VU en

universiteiten in ontwikkelingslanden, zal onze samenwerkingsverbanden, door

dingen te verbieden of voor te schrijven, dwingen in een richting die vanuit

Amsterdams perspectief de juiste lijkt. De denk dat het tegenover onze partners

niet helemaal netjes is onze pretenties en preoccupaties op te leggen aan hun

ontwikkeling. Zij hebben genoeg aan hun eigen problemen en zitten niet te

wachten tot wij ze vertellen hoe hun wereld in elkaar zit.

Anders dan de andere Nederlandse universiteiten streeft de VU tot nu toe geen

eigen doelstellingen na door hulp te geven aan partners in de derde wereld.

Daarin ligt voor een deel de 'bijzonderheid' van de VU-aanpak van samenwer-

kingsverbanden: wij stemmen onze activiteiten af op de aspiraties, behoeften en

mogelijkheden van onze partners. Ik zal dat graag zo houden. Mocht daarom

de huidige discussie over de bijzonderheid van de VU, ondanks mijn scepsis,

leiden tot een sluitende omschrijving van de VU-identiteit, dan hoop ik die

niet te horen. Ik heb genoeg aan de opdracht zoals die er ligt.

Antwoord 5: Ja graag!

Vanuit de geschiedenis van het Nederlandse protestantisme bezien is de non-

sektarische opstelling van de VU een zeer gelukkige keus geweest. De vraag of

binnen een faculteit alle medewerkers tot in details dezelfde theologische

opvattingen huldigen is - voorzover mij bekend - binnen de VU nooit een

punt van overweging, laat staan discussie, geweest. De terughoudendheid die

blijkbaar binnen de VU bestaat om over de eigen motivatie tot het doen van

wat we doen te spreken, is vanuit die achtergrond begrijpelijk.

16

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen