Vormen, vorming, gevormd - pagina 98

door sociaal-psychologen uitgevoerd; de deelnemers konden kiezen tussen persoonsge-

richte en taakgerichte trainingen. Toen het politiek-ideologisch denken de overhand

kreeg werden groepsdynamica en vaardigheden als zodanig al snel als burgerlijk en

individualiserend van de hand gewezen. Het ging immers om maatschappelijke tegen-

stellingen, strijd tegen kapitaalbelangen en inzicht in de objectieve belangen van

studenten en zeker niet om individuele communicatieve tekorten als oorzaken van

problemen. Als gevolg hiervan werd de invloed van de (sociaal-)psychologen onder de

trainers minder; zij kwamen gewild of ongewild toch iets vlugger in het individueel-

psychologische kamp terecht. Eindjaren zeventig werden vaardigheden toch weer als

relevant erkend onder dominantie van de inhoud en de ideologische strijd. Een evalu-

atieve nota over het mentoraat uit 1981 verduidelijkt: "In de aanvragen voor een training

worden de problemen die liggen op het inhoudelijke vlak verschoven naar het commu-

nicatieve vlak." "

Na 1984 kregen individuele vaardigheidstrainingen de overhand. De groep stond niet

meer centraal of de faculteit, maar individuele studenten, die hun kennis, vaardigheden

en capaciteiten wilden vergroten ten behoeve van hun carrière. De harde maatschappe-

lijke tendens tot individualisering had het gewonnen van de ideologische strijd tegen de

individualisering.

Ik heb geen problemen!

In het verslag van de training Frans valt op dat studenten zeggen dat ze geen problemen

hebben. De studentenvakbond was ervan overtuigd dat er wel problemen moesten zijn.

In het vakbonds- en vormingswerk werd echter te snel vergeten, dat er een grote groep

studenten is die weet wat ze wil, die "weet" dat dit overeenkomt met wat de studie en de

universiteit van hen verlangt. Problemen zien die studenten als een uitdaging om te

overwinnen en als noodzakelijke stappen in hun leerproces. Dat studenten daarmee de

realiteit ontkennen en vaak met hun kop tegen de (zelfde) muur aanlopen is net zo waar

als het feit dat ze zo denken en handelen. Die realiteit werd door de vakbonden en trainers

al te gemakkelijk uit het oog verloren.

III.2 Organisatietrainingen van gezelligheidsverenigingen

Organisatietrainingen van gezelligheidsverenigingen waren trainingen in de marge. Ze

bevonden zich aan de rand van wat in het Vormingscentrum ten aanzien van trainingen

nog belangrijk werd gevonden.

Parlementstraining SSRA 1980/1981

(uit het verslag van deze training)

Door de tijd heen is de SSRA een van de meest "getrainde" groepen geweest. Vanaf eind

jaren zestig kom je de vereniging steevast één- a tweemaal per jaar tegen. Vooral het par-

lement van de SSRA kon er niet genoeg van krijgen. Gedeeltelijk om nieuwe parle-

mentsleden in te werken, gedeeltelijk om voortdurend terugkerende problemen aan te

pakken werd bijstand van het Vormingscentrum gevraagd. Centraal in deze problemen

stond de tegenstelling gezelligheid-politiek. De SSRA was omgevormd van een tradi-

tioneel-christelijk (mannelijk) studentencorps in een open linkse voor alle jongeren

toegankelijke gezelligheidsvereniging met politieke inslag. Gezelligheid in de disputen,

politiek in de thema- en werkgroepen, samenkomend in het parlement, het democratisch

gekozen besluitvormende orgaan van de vereniging. Die combinatie vroeg om proble- 96

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen