Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 50
Moet het bijzondere van de VU worden afgeschaft? Medewerkers en studenten van de Vrije Universiteit geven hun mening over zin/onzin van een bijzondere universiteit in de jaren negentig.
Een menselijke en op mensen gerichte beoefening van onderzoek
en onderwijs moet overleven.
P.C.J. van Dael
Hoewel de VU zich in reclamecampagnes niet al te nadrukkelijk als christelijk
afficheert, heeft de universiteit er toch belang bij haar bijzonder karakter te
handhaven: dit om te kunnen overleven in een tijd van bezuinigingen en
opheffingen, van taakverdeling en concentratie. Maar er zijn meer redenen om
het bijzondere karakter vast te houden. Niet alleen de VU moet overleven,
maar ook een menselijke en op mensen gerichte beoefening van onderzoek en
onderwijs. Niet dat de VU hier het monopolie voor zou bezitten of dat de
andere universiteiten aan dergelijke idealen niet zouden toekomen. De VU
heeft echter vanuit haar doelstelling de taak om als universiteit expliciet
aandacht te besteden aan zingevingsvragen. En de maatschappij heeft het nodig
dat dergelijke vragen worden gesteld.
Een en ander behoeft een nadere uitleg. Door de geweldige vooruitgang die
is geboekt op diverse wetenschapsgebieden heeft de mens veel meer greep
gekregen op de dingen dan voorheen het geval was. Hij heeft de werkelijkheid
veel meer in zijn macht gekregen. Hij weet meer, daarom kan hij ook meer.
Het is echter zeer de vraag in hoeverre de mens aan menselijkheid gewonnen
heeft. Door zijn rationele en zakelijke aanpak zijn dingen steeds meer dingen
geworden, manipuleerbaar, gebruiksvoorwerpen, wegwerpartikelen. De dingen
hebben hun mysterie verloren. Men zegt wel dat de werkelijkheid 'eendimensi-
onaal' is geworden. De ene dimensie die telt is die van het nut. Er is een tijd
geweest dat de dingen boven zichzelf uitwezen, dat zij een mysterie in zich
droegen. Nu zijn het alleen nog maar dichters en kunstenaars die zich over
dingen kunnen verwonderen. Verder rare mensen als verliefden en gelovigen.
Niet alleen de dingen, maar ook mensen worden als dingen gezien. Zij zijn
evenals de dingen manipuleerbaar geworden. Zij kunnen worden gebruikt en,
als zij niet meer van nut zijn, verworpen. De mens wordt maar al te veel
gereduceerd tot producent en consument. Wetenschap en kunde hebben
gemaakt dat men niet meer zo veel tijd kwijt is aan de zorg voor de primaire
levensbehoeften. Maar tegelijkertijd is er zoveel begerenswaardigs bijgekomen,
dat de tijdwinst helemaal opgaat in het najagen van de bevrediging van al die
extra behoeften. Velen hebben geen tijd om aan zichzelf toe te komen. Maar
weer zijn er mensen die een andere kijk hebben: schrijvers, schilders, mensen
die liefhebben, mensen met een sociaal verantwoordelijkheidsbesef, mensen die
worden uitgedaagd door een tekst als 'Gij zult uw naaste beminnen als uzelf
(Mt. 22: 39).
48
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991
Publicaties VU-geschiedenis | 116 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991
Publicaties VU-geschiedenis | 116 Pagina's