Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 81

In het bijzonder de VU.

A.W. de Jager

De vraag "moet het bijzondere van de VU afgeschaft worden?" - te behandelen

op "een niet al te geleerd symposium" - kan eenvoudig beantwoord worden

met: nee, natuurlijk niet. Immers het voortbestaan van de VU is afhankelijk

van haar bijzonder karakter en wie zou de VU niet willen laten voortbestaan.

Zonder identiteitsverlies zal de VU klein van schaal blijven. In een tijd van

schaalvergroting zal zij het moeten vinden in kwaliteit en samenwerking in

interuniversitair verband. De VU is "gewoon bijzonder". Dat zal elke instelling

uit marktoverwegingen willen zijn, maar het bijzondere van de VU vloeit voort

uit haar christelijke identiteit. Die identiteit is niet in de eerste plaats een

afgeleide van de markt. De VU is echter ook niet "christelijker" dan haar

omgeving en wanneer onze cultuur gekenmerkt wordt door een proces van

secularisatie dan kan dat aan de VU niet voorbij gaan.

Waarin komt dat bijzondere dan tot uitdrukking? Wanneer je allerlei activi-

teiten en programma's eens rustig in ogenschouw neemt, vind je er veel ele-

menten in die voortvloeien uit die christelijke identiteit. Ook onze werkwijze

kenmerkt zich door wat buitenstaanders wel noemen een typische VU-stijl.

Alleen, we zijn er zo aan gewend dat het ons niet meer opvalt en we daarom

alleen al telkens de vraag stellen: zijn we wel bijzonder (genoeg)? Die vraag

past overigens in onze calvinistische traditie.

Wanneer de vraag vandaag wordt gesteld dan is mijns inziens de achter-

liggende vraag: verdwijnt het christelijk geloof uit onze samenleving, wordt het

voorlopig naar de privé-sector verwezen? Met andere woorden zet de seculari-

satie door, is er een keer of blijft er iets schoons over dat echt is? Laten we

voorzichtig zijn met daarop een antwoord te geven in een tijd van steeds weer

achterhaalde standpunten. Ik doel hierbij niet op het verdwijnen van allerlei

christelijke ideologieën en constructies die vroeger hun nut hadden, maar aan

erosie onderhevig zijn. Het gaat om het aantasten van christelijk geloof nu

wetenschap en technologie steeds meer het gedrag van autonome mensen in

een geïndustrialiseerde samenleving bepalen. Merkwaardig is nu dat er steeds

meer geluiden zijn die de grenzen van deze ontwikkeling aangeven: weten-

schappers die de grenzen van hun mogelijkheden ervaren, milieuproblemen die

niet alleen met technische hoogstandjes zijn op te lossen, het opnieuw aan de

orde stellen van "Grenzen aan de Groei", zoeken naar de samenhang of het

leidend beginsel als reactie op het reductionisme van de wetenschap. Het is

naïef om daaruit het bestaan van God af te leiden of God te positioneren in de

totale werkelijkheid (de natuur!). Je zou hoogstens kunnen twijfelen aan de

goede gronden voor het secularisatieproces.

79

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen