Vormen, vorming, gevormd - pagina 111

Crote werkloosheid, dat is pech hebben

Begin jaren tachtig nam de werkloosheid in ons land grote vormen aan. Ook voor

academici werd het steeds moeilijker om een baan te vinden die aansloot bij het

universitaire niveau. De vooruitzichten werden somber. In Amsterdam liepen eind 1982

zo'n 2700 werkloze academici rond. In twee jaar tijd verdubbelde het aantal. Landelijk

waren er op dat moment ongeveer 11.500 werkloze academici. Een aantal afstudeerrich-

tingen scoorde hoog in de werkloosheidsstatistieken: Letteren, Geschiedenis, Sociale

Wetenschappen, Biologie en Medicijnen. Ook veel mensen die van HBO-instellingen

afkwamen werden in groten getale werkloos. De universiteit besteedt nauwelijks aan-

dacht aan de problematiek. Je krijgt er je opleiding, je wordt vooreen vak gekwalificeerd,

maar wat met je gebeurt wanneer je de universiteit verlaat wordt binnen de opleiding niet

aan de orde gesteld. Wanneer voor jou, met jouw kwalificatie, geen plaats is op de

reguliere arbeidsmarkt dan heb je pech gehad.

In een poging deze problematiek bespreekbaar te maken en om perspectief te bieden aan

studenten die met grote angst de toekomst op zich zien afkomen zijn de "werkloosheids-

projecten" ontwikkeld. In het projectvoorstel Nu studeren! Straks werkloos? (1982)

staat het als volgt:

"Juist omdat het niet vanzelfsprekend is datje opleiding tot akademikusje een plaats op

de arbeidsmarkt garandeert, is het belangrijk om na te denken hoe met je kwalifikatie

om te gaan, welke rol (betaald) werk speelt in je levensplan, hoe je je verhoudt tot

werkloosheid, een veranderende of veranderde arbeidsmoraal, etcetera. Vooral omdat

je ziet dat het voor veel mensen een individueel drama wordt: je moet vaak in je eentje

je sollicitatie-frustratie maar verwerken (steeds maar brieven schrijven en steeds maar

niet uitgenodigd worden); je krijgt te maken met mensen die op je neerkijken omdat je

werkloos bent (of boos zijn: "Heb ik daar m'n dure belastinggeld voor betaald?"); je

moet in je eentje maar uitdokteren wat je met al je vrije tijd gaat doen, enzovoorts.

Volgens ons is het echter belangrijk om niet te blijven steken in individuele problemen

of makro-economische omstandigheden, maar juist nu je op de arbeidsmarkt niet

gewenst bent een perspektief te ontwikkelen, waarbij je kwalifikatie een belangrijke rol

speelt."

Alben Heyn of het baanloze bestaan?

In de activiteiten is vanuit een viertal invalshoeken gewerkt:

1. De plaats van betaalde arbeid in je levensplan

2. Het spook van de werkloosheid

3. Perspectieven bij werkloosheid

4. Vrouwen aan de slag

7. De plaats van betaalde arbeid in je levensplan

De vanzelfsprekende relatie tussen opleiding en betaald werk is veranderd. Enerzijds

omdat er simpelweg niet genoeg banen beschikbaar zijn voor academici, anderzijds

omdat de visie op betaalde arbeid aan het veranderen is. De banen die er zijn, zijn niet

om over naar huis te schrijven. Veel tijdelijk werk waarbij je ieder moment weer op straat

kunt komen te staan, maar waarmee je blij moet zij n voor de broodnodige werkervaring.

Deeltijdbaantjes, waarbij je toch nog naar de Sociale Dienst moet voor een aanvulling

op je inkomen. Ook blijven nogal wat studenten hangen in de baantjes die ze als student

109 hadden om hun inkomen op te vijzelen. Het is toch niet gek om hoofd van de kassagroep

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen