Vormen, vorming, gevormd - pagina 145

programma's en cursussen op te zetten en uit te voeren.

In een aantal discussierondes tussen 1986 en 1988 - waarin het soms stevig toegaat -

slaagt het Vormingscentrum erin om aan de hand van een aantal notities van studentbe-

stuursleden over studenteninvloed op het beleid van het Vormingscentrum een nieuwe

structuur aan te brengen binnen de interne organisatie. Concrete resultaten van deze ac-

ties zijn:

• een gefaseerd aftreden van studenten, waardoor een bestuur uit oude en nieuwe

bestuursleden bestaat, wat bevorderlijk is voor de continuïteit;

• het werken met contracten waarin taken, tijdsbesteding en leerdoelen werden

vastgelegd;

• meer aandacht voor begeleiding door de staf;

• actie op het punt van studieduurverlenging voor studentbestuursleden. Naarmate

meer duidelijkheid onstaat over de verhouding staf- bestuur, groeit het besef dat

er meer aandacht moet komen voor kwaliteitsbewaking. Het al maar groeiende

aantal activiteiten op de drie genoemde onderdelen van het werk zorgde ervoor dat

de kwaliteit van het product in gevaar komt en de werkdruk onverantwoord hoog

wordt.

Er is behoefte aan stabilisering, aan een rustpauze. Langzamerhand wordt het uitgangs-

punt van "prioriteit voor de kwantiteit" losgelaten ten gunste van:

• de onderlinge verhouding van de diverse activiteiten en hun verbinding met de

doelstelling van maatschappelijke vorming;

• de publiciteit;

• langere termijnplanning;

De aandacht voor kwaliteitsverbetering op allerlei niveaus van de organisatie, ingegeven

door de wens om even op adem te komen en beter aan planning en beleid te kunnen

werken, wordt verstoord door de zich aankondigende nieuwe ronde van bezuinigingen.

Ditmaal niet van de kant van de overheid, maar van de kant van de universiteit zelf, die

in een ontbureaucratiseringsactie voorstelt om het Vormingscentrum op te heffen.

De hernieuwde bekendheid en structuur van het Vormingscentrum zijn nog niet tot de

plannenmakers doorgedrongen. Anders zou men kunnen weten dat er inmiddels een

team gevormd is, gedragen door een nog steeds toenemend aantal studentvrijwilligers.

Een team dat in een langdurige actie duidelijk maakt dat "Het Vormingscentrum moet

blijven".

Bezinning op de toekomst

Het Vormingscentrum, gesterkt uit de strijd gekomen na de poging tot opheffing in 1987,

verhuist in januari 1988 van Uilenstede naar de VU-campus. Een verhuizing die het

belangrijke voordeel heeft dat het Centrum als organisatie letterlijk dichter bij de

doelgroep komt, waardoor het relatief eenvoudiger wordt in te spelen op veranderende

ontwikkelingen aan de VU. Het gevolg van beide gebeurtenissen (dreigende opheffing

en verhuizing) is, dat in de aanloop naar de jaren negentig de contacten tussen Vormings-

centrum en VU veranderen. Was de organisatie voorheen sterk gericht op de eigen ont-

wikkelingen en activiteiten, de groeiende contacten met VU-organisaties en faculteiten

(het Centrum wordt in toenemende mate serieus genomen) resulteren in een bezinning

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen