Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Vormen, vorming, gevormd - pagina 11

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vormen, vorming, gevormd - pagina 11

De Disputorenraad en het Vormingscentrum aan de Vrije Universiteit, 25 jaar retroperspectief

3 minuten leestijd

jaren zeventig en de ontwikkelingen aan het begin van de jaren tachtig. Vervolgens buigt

Rob Mioch zich in hoofdstuk 5 over de pogingen van de DRVU en het Vormingscentrum

halverwege de jaren zeventig de organisatie te professionaliseren. De projecten in de

jaren zeventig komen in de hoofdstukken 6 en 7 ter sprake. Joke Donk beschrijft het

pTojectStudent-sex-relatieMaartendeHoog hetonderdeelWetenschap Samenleving

en Harde Houtbeckers de trainingen. In het tweede deel van hoofdstuk 7 geven Marjan

Kiel en Margriet Koomen een uiteenzetting van de controverse KlassenstrijdA'^rouwen-

strijd, die aan het eind van de jaren zeventig binnen de studentenbeweging (en daarmee

ook binnen het Vormingscentrum) een belangrijke rol speelde. Met het ineenstorten van

de studentenbeweging aan het begin van de jaren tachtig moet het Vormingscentrum

zich bezinnen op haar rol binnen de universiteit. Nieuwe vormen worden ontwikkeld om

studenten te betrekken bij de activiteiten van het Centrum. Onder invloed van de grote

werkloosheid richt het Vormingscentrum zijn aandacht op de beroepsperspectieven van

academici, in hoofdstuk 8 beschreven door Ankie Pastoors. Aan het begin van de jaren

tachtig steken ook racistische tendensen de kop op die Arjen Berkvens behandelt in zijn

bijdrage over de anti-fascismegroep. Henk Colijn geeft zijn visie op de ontwikkelingen

bij het Videoproject en Walfried Commandeur heeft de opengevallen plaats voor de

beschrijving van het Flipo-caïé ingenomen. In hoofdstuk 9 illustreren Peter Groot en

Ellen van Kessel een van de activiteiten van het Vormingscentrum met de bespreking van

het programma Het verval gekeerd?. Het Centrum kwam onder druk te staan. De

dreigende opheffing van het Vormingscentrum in 1987 doet Josje van der Linden uit de

doeken. In hoofdstuk 10 bespreekt Ankie Pastoors de discussies omtrent de nieuwe

richting die het Vormingscentrum halverwege de jaren tachtig in zou slaan. In het tweede

deel van het hoofdstuk geeft Bert Rovers een overzicht van de activiteiten van het Vor-

mingscentrum in de afgelopen jaren tot op heden.

Verantwoording

Om geschiedenis te schrijven liggen verschillende mogelijkheden open. Door het

aanzoeken van (oud-)medewerkers voor hun visie op het verleden komen vragen naar

boven. Moet het boek bestaan uit een aaneenschakeling van herinneringen en anekdo-

tes? Moet het een getrouwe weergave van de werkelijkheid vormen? In hoeverre zal het

boek blijvende waarde hebben? Wij wilden een boek schrijven dat verder reikt dan de

weergave van een aantal impressies van alledag uit de afgelopen vijfentwintig jaar. Over

de meerwaarde van het boek mogen critici oordelen; zelf spreken wij ons daar niet over

uit. Ook de pretentie waardevrij te zijn is ons vreemd. De tegenstelling subjectiviteit-

objectiviteit is een onderwerp waar veel over geschreven is en het is de vraag of er meer

over gezegd moet worden dan al gedaan is. Toch denken wij dat het zeker voor deze

uitgave goed is om bij dit onderwerp stil te staan. Het boek is geschreven door personen

die zelf actief zijn geweest binnen het Vormingscentrum, die vaak mede de projecten die

ze beschrijven hebben opgestart. De hoofdstukken bevatten zodoende autobiografische

elementen.

De historicus H.W. von der Dunk merkt op dat voor veel historici "het niet-erbij-

geweest-zijn" als voorwaarde geldt om geschiedenis te kunnen schrijven. Dan pas zou

de benodigde afstand en onpartijdigheid mogelijk worden'. Aangezien dit boek bestaat

uit bijdragen van personen die zelf het verleden hebben vormgegeven zou dit betekenen

dat van hen niet de benodigde afstand en onpartijdigheid verwacht zou kunnen worden.

Daarnaast geeft Von der Dunk aan dat er historici zijn "voor wie (...) identificatie het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991

Publicaties VU-geschiedenis | 160 Pagina's

Vormen, vorming, gevormd - pagina 11

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991

Publicaties VU-geschiedenis | 160 Pagina's