Vormen, vorming, gevormd - pagina 43

waarlijk bestuurlijke taak: het roken der sigaren. Hetgeen geschiedde. Dit leidde tot een

nieuwe bestuursbenaming: De Dames Bolknak.

Toen besloten de dames in kwestie -praktisch als ze waren- om, als niemand dan

behoefte had aan een halve ton om zich maatschappelijk te vormen (wat dat dan ook

mocht inhouden), de zaak maar op te heffen. Het op opgewekte toon naar buiten brengen

van dit voorstel in de toenmalige kritiese studentenwereld (De Spuyt, dus) leidde tot de

onmiddellijke vondst van twee heren om de zaak te redden: Gerrit en Piet.

Uit deze damesaktiviteiten ontstond de Werkgroep Bolknak die zich, onder andere door

middel vanpublikaties, ging bezighouden met de "vrouwenemancipatie", met name met

het slechten van allerlei "mannelijke bolwerken", om zo een stuk invulling te geven aan

die zo prachtige doelstelling van een "rechtvaardiger samenleving". Helaas konden

velen de vertaalslag van het militair-industrieel complex met zijn repressieve tolerantie

naar het opruimen van de vuile kopjes nog niet helemaal vatten. Dit begrip zoupas jaren

later doorbreken, in marxistische kringen decennia later.

Na een inventarisatie van waar het geld tot dan heen gegaan was, waar het aan besteed

kon gaan worden en na adviezen van eindelijk weer serieus betrokkenen, werd er

concreet aandacht besteed aan de plannen voor 1972:

1. het ontwikkelen van projekten, zoals de afsplitsing van de Sociale Introduktie van

de facultaire Invutasie, en van eigen aktiviteiten: fora, (film)avonden over diverse

-ismen zoals fascisme, racisme.

2. ondersteuning met subsidies, advies en training van participanten bij de organisa-

tie van avonden, weekends, publikaties.

In de praktijk betekende dit dat het DRVU bestuur -om enige naamsbekendheid te

verwerven- gewoon dingen ging ondernemen en organiseren. Zo kwam er dus een

integratie van theorie en praxis tot stand. Hoopten wij althans.

Dat leidde in 1973 tot een vastlegging van de taken van de DRVU in een nota

Universitair Vormingswerk. Minder idealen en meer concrete aktiviteiten, maar wèl

moesten deze laatste dan voortdurend getoetst worden aan de doelstelling van maat-

schappelijke vorming, liefst krities, gericht op verandering. Het dokumentatiecentrum

werd op orde gebracht en zo ingericht dat men daar vooral de moeilijk verkrijgbare,

alternatieve literatuur kon vinden.

Van het militair-industrieel complex in zijn totaliteit stapten wij terug naar wat kleine on-

derdelen: er werden avonden georganiseerd met concrete thema' s zoais demokratisering

van het bedrijfsleven en vakbeweging en multinationals. De vuile vaat lieten we daarbij

maar even rusten, met plastic bekertjes ging het ook. Anders liepen al die heren weer weg

omdat Marx zich nooit had uitgelaten over de gelijke verdeling van de vuile kopjes.

De ondersteuning van aktiviteiten werd verleend op verschillende fronten: aan de

faculteitsverenigingen (vooral de Invutasie-weekends), aan de "serieuze" vormingsak-

tiviteiten van de gezelligheidsverenigingen, aan de studentenvakbond(en) (SRVU) en

aan een kiesvereniging van studenten (PKV).

Vanaf september 1972 ging de DRVU meedraaien in de nieuwe, gedemokratiseerde

bestuursstructuur (de RS A). Waren we toen al ingekapseld? Misschien wel, hoewel de

voorzitter van de RS A, DRVU-adviseur Wouter van Raamsdonk, de titel "aanvoerder

der rode horden" kreeg toebedeeld van de onzes inziens nogal kleurenblinde VU-

41 bestuurderen. In ieder geval werd daarmee de ontwikkeling in gang gezet naar een RS A-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen