Vormen, vorming, gevormd - pagina 39

procent van het aantal inschrijvers. Het verloop bleef beperkt. Ongeveer zeshonderd

eerstejaars hebben het gehele programma gevolgd. Een resultaat om tevreden op terug

te zien, hoewel er natuurlijk van alles gebeurde.

Dinsdagavond zou de film "The Incident" van de regisseur Larry Pearce gedraaid

worden. De film draaide maandag in Leiden en zou 's-avonds laat nog verzonden

worden. Hij zou gegarandeerd om 17 uur poste restante in Amsterdam zijn. Dat was 'ie

niet. Om 18 uur gingen we bellen, met Utrecht, Driebergen, Amersfoort, Leiden.

Uiteindelijk hoorden we om 20.10 uur dat de film op het Amstelstation moest liggen. Dat

klopte en om 20.50 uur was de film waar hij zijn moest: in het Woestduincentrum. De

pauze duurde wat langer, maar de film is volgens plan vertoond.

Een van de mentoren van Underdog en Underground dook te diep in zijn onderwerp

onder en raakte in een psychose. Hoewel we daarna intensief met hem optrokken - we

mochten hem allemaal erg graag - bleek een tijdelijke opname in een psychiatrisch

ziekenhuis noodzakelijk. Het ging hem later heel goed, gelukkig.

Terugblik

Later is regelmatig de suggestie gewekt dat tijdens /nvufa^/e 1969 stevig geïndoctrineerd

werd. Een tweetal punten spreekt deze suggestie tegen:

1. De Disputorenraad had een taak en een doelstelling. Wij stonden voor onze taak:

inzicht verwerven in de samenhang der wetenschappen en bijdragen tot de

vorming van maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef. We waren daar in-

tensief mee bezig. We waren ook links en "kritisch" en zeker niet onverschillig.

Maar we hadden allemaal een broertje dood aan drammerige Marx-kenners. Onze

stijl was heel anders. Het ging er om mensen te confronteren met informatie die te

denken gaf. We zagen het als onze taak vragen te stellen en kritisch te luisteren.

We wisten heel goed hoe het niet moest, maar niet hoe het wel moest.

2. Er was wel een zekere eenzijdigheid in de selectie van mentoren. Bijna alle

mentoren zijn gevraagd uit de kring van mensen die we door ons werk kenden. Het

aantal theologen en Corpsleden was daardoor relatief groot. Nu zegt dat weinig

over hun politieke sympathieën. Maar niemand van hen behoorde tot het in

propaganda, indoctrinatie en agitprop geschoolde kader van linkse partijen als

CPN en PSP.

Als er al iets "mis" ging dan was het dit: de organisatie was een zeer zware taak en we

hadden een groot gebrek aan ervaring. Het had achteraf eenvoudiger, iets minder

eenzijdig en wellicht aantrekkelijker gekund. We hebben met grote inzet maanden lang

hard gewerkt. Sommigen van ons vielen daarna in een gat. Voor onze lichamelijke

gezondheid was het zeker niet goed en voor onze geestelijke gezondheid misschien ook

niet. En toch... ook nu nog geldt vrij zeker voor alle betrokkenen: de organisatie en

uitvoering van Invutasie 1969was een buitengewone ervaring, die we niet graag hadden

willen missen.

37

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen