Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 61

haastig te ontdoen van een stoffig en verkleurd imago dat voor velen met het

woord christelijk in verband staat. Het "bijzondere" wordt schielijk weggemof-

feld in het kader van de op handen zijnde privatisering en vercommercialise-

ring van het wetenschappelijk onderwijs. In de "struggle for life" laat de VU

moedwillig haar karakter vervagen, waarmee pas echt haar bestaansrecht op de

helling komt te staan. Ik hoor de griffioen in de verte kraaien bij deze ontken-

ning van de taak waarvoor de VU in het leven is geroepen. Het beest kraait

drie maal.

Is er in een maatschappij waar de wetten van de welvaartsgroei de dienst

uitmaken, waar sprake is van een nauwelijks in de hand te houden techno-

logisering, waar de waarde van het economisch nut de hoogste prioriteit heeft,

nog plaats voor een wetenschappelijk instituut op levensbeschouwelijke

grondslag? Wijst de tanende rol van de kerken er niet op dat de VU maar beter

haar oorspronkelijke traditie de rug zou moeten toekeren, om te voorkomen dat

ze - net als met zovele kerkgebouwen in Amsterdam is gebeurd - door de

leegloop haar deuren zou moeten sluiten?

Naast de trend van secularisatie is er echter nog een beweging waarneem-

baar in onze samenleving: het zoeken naar zingeving. Volgens prof.dr. G.

Dekker (godsdienstsocioloog aan de VU, zie Trouw 15-3-1990) brengen zaken

als de milieucrisis en het achteruithollende normbesef een nieuwe behoefte aan

levensbeschouwing teweeg. Meer en meer leeft de overtuiging dat nonnen en

waarden nodig zijn om een samenleving leefbaar te houden. Dekker voorziet

een groeiende rol van de christelijke organisaties in de maatschappij (zie de

huidige bloei van bijv. CDA en CNV), omdat zij bezig zijn met vragen naar

doel en zin. Individueel ontdekken mensen dat "er toch meer is tussen hemel

en aarde dan wij kunnen bevroeden". Dekker meent dat er een "cultureel chris-

tendom" zal ontstaan.

Geloof hechtend aan zijn woorden, is er mijns inziens een heel "bijzondere"

taak voor de VU weggelegd in ons land. Zij is gezien haar oorsprong bij

uitstek geschikt om zich te profileren op het gebied van zingeving op maat-

schappelijk terrein. In een tijd dat een hernieuwde roep om normen en waarden

klinkt, blijkt een universiteit, die wetenschap bedrijft vanuit een christelijke

inspiratie, plots een troefkaart in handen te hebben in de slag om studenten.

Trouw aan haar bestaansgrond en inspringend op de maatschappelijke behoefte,

zou de VU echt een eigen geluid kunnen laten horen. De VU heeft de kans te

tonen dat ze, met de bijbel als inspiratiebron, nog altijd een woord voor de

wereld heeft, juist in een tijd van grootschaligheid, een tijd waarin we worden

geconfronteerd met de effecten van menselijke hoogmoed en machtswellust. Ik

pleit niet voor een traditioneel gereformeerde universiteit, maar voor een

universiteit die radicaal anders durft te zijn en die daardoor duidelijk iets te

bieden heeft, een universiteit wier bestaan een uitdaging vormt voor onze

59

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen