Vormen, vorming, gevormd - pagina 22

herzien... Het volgende rijtje trefwoorden geeft een aardig beeld van deze hektische

periode: Provo, Dolle Mina, D'66, drugs, 10 over Rood, Flower Power, Happenings,

Vietnam, Beatles en Stones. Als je in 1967 in Amsterdam studeert heb je tenminste met

een aantal van deze zaken te maken. De universiteit is geen eiland, geen ivoren toren

meer; de vensters gaan open, er wordt (eindelijk) gelucht. Steeds meer studenten nemen

niet langer genoegen met de rol van onderwij sconsument: ze willen meepraten, de roep

om inspraak wordt steeds luider. Dit verlangen naar inspraak richt zich op twee gebieden,

de inhoud van het onderwijs en het bestuur van de universiteit.

Op het gebied van het onderwijs nemen veel studenten niet langer genoegen met de

"waardenvrije wetenschap" waar de docenten de mond vol van hebben. Uit Duitsland

komen ideeën over een "Kritiese Universiteit": vorm en inhoud van het onderwijs en de

wetenschapsbeoefening worden ter discussie gesteld. Studenten vragen zich af op welke

manier de westerse wereld en de westerse wetenschap bijdraagt aan het in stand houden

van de onderontwikkeling in de Derde Wereld, en de wapenwedloop.

Het verlangen naar meer inspraak op het bestuur van de universiteit leidt tot de roep om

democratisering. Onder de leus "One man, One vote" trekken studenten ten strijde tegen

de verouderde en verstarde bestuursstructuur van de universiteit. Hoogleraren en een

paar regenten hebben alles te zeggen, en de studenten, het 'gewone' wetenschappelijk

personeel en de technische staf niets. In 1969 slaat een golf van bezettingen de pijlers on-

der deze structuur weg en wordt de weg vrijgemaakt voor een gedemocratiseerde

structuur, waarbij ook andere geledingen dan hoogleraren iets in de melk te brokken

krijgen.

En toen kwam het vormingscentrum

Vooral de groei van het aantal studenten en de steeds grotere groep die zich niet bij een

gezelligheidsvereniging thuis voelt zijn er de oorzaak van, dat op 16 januari 1967 een

nieuwe organisatie voor studenten aan de VU het licht ziet. Onder de paraplu van de

Civitasraad wordt een organisatie opgericht die zich met de vorming van alle VU-

studenten moet gaan bezighouden. In deze woelige tijden gaat een organisatie aan het

werk met de volgende doelstelling: "Het bevorderen van een vrije, creatieve en ver-

antwoordelijke oriëntatie op informatie van alle studenten aan de VU ten aanzien van de

gebieden der cultuur en de samenleving der wetenschappen ter voorbereiding voor het

bekleden ener maatschappelijke functie, i.e. de vorming der studenten aan de VU".

Dit Vormingscentrum, dat tot 1976 naar de fraaie naam "Disputorenraad" luistert, moet

door middel van gespreksgroepen, conferenties, vormingsweekenden en (vanaf 1969)

de opvang van eerstejaars aan alle VU-studenten iets bieden, wat de gezelligheidsver-

enigingen, de ASVU noch het ACC/SAUL kunnen. Voorwaar geen geringe opgaaf:

Atlas zou er een hernia van gekregen hebben!

Noten

1. D. Th. Kuiper, De Voormannen, Amsterdam 1972, p. 156

2. Rob Hagendijk, Het studentenleven, Amsterdam 1980, op.cit. 55

3. O.C. p. 109

4. O.C. p. 115

20

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen