Vormen, vorming, gevormd - pagina 81

derzoeken en op basis van hun eigen ervaringen in het veld besloten de studentengezond-

heidsdiensten van de universiteiten van Amsterdam (UvA), Eindhoven, Groningen, Lei-

den, Nijmegen, Tilburg, Utrecht en Wageningen gezamenlijk een voorlichtingsproject

samen te stellen over relaties, seksualiteit en anticonceptie. Doel van het project was

technische informatie te verschaffen en een aanzet te geven tot denken en discussiëren

over de eigen seksualiteit. Men stelde de diaserie//£T en het boekje A//ee« of niet alleen,

daar gaat het om samen. Genoemde universiteiten startten het voorlichtingsproject in de

introductieperiode voor eerstejaarsstudenten in 1973.

De vu deed niet mee

Heel opvallend ontbreekt de VU in het rijtje universiteiten dat meewerkte aan de samen-

stelling van het project. Het onderwerp seksuele voorlichting bleek moeilijk te liggen aan

de calvinistische VU; steeds weer doemde het bestraffende gelaat van Abraham Kuyper

op. Dat was overigens al in het recente verleden gebleken en het zou in de nabije toekomst

tot een regelrechte rel leiden. Maar daarover later meer.

In juni 1973 nameen select gezelschap van studentenartsen en -psychologen, studenten-

decanen en -predikanten aan de VU kennis van de inhoud van de diaserie en het boekje.

Men durfde het echter niet aan de diaserie ook tijdens de Sociale Introduktie van de VU

te vertonen; men achtte de tijd kennelijk nog niet rijp.

De DRVU nam het voortouw

De adviseur van de DRVU, Wouter van Raamsdonk, vond dit een beetje te bar. Hij stelde

voor vanuit de DRVU een avond te organiseren met de diaserie in de periode na de

Sociale Introduktie. Omdat het onderwerp me interesseerde nam ik die taak op me. Ik

was bij de DRVU terechtgekomen via een werkgroep Vrouwenemancipatie. We hadden

een brochure samengesteld, Eva Academica, waarin we aan de hand van statistieken aan-

toonden dat vrouwelijke studenten (vooral in de bèta-richtingen) sterk ondervertegen-

woordigd waren aan de VU. Zij maakten destijds slechts twintig procent van de totale

studentenpopulatie uit.

In de vrouwenbeweging speelde in die tijd met name het thema dat de vrouwelijke sek-

sualiteitsbeleving ondergeschikt was aan die van de man. Daarom maakten wij ons sterk

voor een seksuele voorlichting waarbij ook die vrouwelijke invalshoek aan de orde zou

komen. Een andere reden vormde mijn eigen frustratie over het gebrek aan voorlichting

dat ik had gehad. Mijn moeder had me wel de pil meegegeven toen ik achttien jaar was

en alleen op vakantie naar Texel ging (want stel je toch voordat ik zwanger zou worden),

maar in alle talen gezwegen over het feit dat ik ook nog ergens een kittelaar had zitten.

De eerste keer was meteen raak

We kwamen tot een opzet van twee avonden: op de eerste avond zouden we de diaserie

HET vertonen met na afloop de mogelijkheid tot discussie in kleine groepjes. Voor de

tweede avond hadden we een forum gepland bestaande uit mensen van de NVSH en het

COC, een studentenarts en een studentenpsycholoog. Daarna waren er ook weer

gespreksgroepen. Bij mijn eigen faculteit. Pedagogische en Andragogische Weten-

schappen, en bij de Psychologie-faculteit hadden we discussieleiders geworven. Zij wer-

den drie avonden getraind door een studentenpsychologe. We deelden het hoekje Alleen

of niet alleen en folders uit. We hadden reclame gemaakt met een artikel in Ad Valvas,

met affiches en met een brief gericht aan alle 1200 eerstejaars. Er kwamen 220 studenten,

79 veel meer dan we verwacht hadden. De zaal was te klein; de diaserie moest twee keer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen