Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 13

heftig bediscussieerd wordt. Voorts horen we nogal eens "privé" de mening dat

het bestaan van de doelstelling alleen maar een loze dekmantel is voor een

universiteit die feitelijk niets bijzonders meer heeft. Wij als samenstellers

hebben op dit punt verschillende visies. Maar we zijn het wel met elkaar eens

dat het goed zou zijn wanneer er weer een openbare discussie komt over "het

bijzondere". Er zijn nog andere redenen. Daar is bijvoorbeeld de "verzakelij-

king" van de universiteit, de neiging dus om de universiteit als een gewoon

bedrijf te zien. Er is verder de druk vanuit "Den Haag" die erop neerkomt dat

de universiteiten in levensbeschouwelijk opzicht stilaan "gelijkgeschakeld"

worden. Voorts is er het feit dat vergeleken met tien jaar geleden het zwaarte-

punt in de universiteit sterk naar de onderzoekskant verschoven is. Allemaal

gegevens die ons inziens tot een nieuwe bezinning dwingen op het bijzonder

karakter van deze universiteit. Daarbij hebben we het vermoeden dat de

discussie over "het bijzondere" op het moment in een wat andere toonzetting

zal moeten plaatsvinden dan in het recente verleden. We denken dan vooral

aan twee elkaar kennelijk tegensprekende tendensen. Aan de ene kant is er de

tendens van een voortgaande secularisering, de tendens ook dat mensen die

zich christen willen noemen steeds duidelijker een minderheid gaan vormen; en

dat lijkt ook het geval aan deze universiteit, niet alleen bij studenten, maar ook

bij medewerkers. Aan de andere kant is er echter ook de tendens van een

toenemende behoefte aan zin, aan heelheid en aan godsdienst. De vraag is hoe

het precies gesteld is met "het bijzondere" in deze constellatie van twee kenne-

lijk elkaar tegensprekende tendensen.

Bij het voorbereiden van deze bundel hebben we er naar gestreefd om

wetenschappelijk personeel, niet-wetenschappelijk personeel en studenten te

strikken voor een bijdrage. Maar op dit punt kunnen we ons wel wat kritiek

voorstellen. Elke lezer kan immers zien dat die twee laatstgenoemde catego-

rieën ondervertegenwoordigd zijn. Waar dat aan ligt, weten we niet. Misschien

aan onze selectie of onze benadering. Maar misschien ligt het ook wel aan het

gegeven dat een van de schrijvers aanduidt, namelijk dat de zaak van "het

bijzondere" toch eerst en vooral de "professionals" aangaat, de onderzoekers en

onderwijs-gevenden dus. Als punt van kritiek kan verder nog aangevoerd

worden dat in deze bundel alleen mensen schrijven die toch al 'identiteitsge-

voelig' zijn en daarom niet representatief voor de onverschilligheid die onder

de VU-bevolking leeft. Dat is misschien waar. Maar nog afgezien van het feit

dat onverschilligheid nu eenmaal nooit te representeren is (behalve door

zwijgen), denken we toch dat deze bundel een goed overzicht geeft van de

verschillende visies die momenteel aan de VU leven.

De vraag waar het in deze bundel eigenlijk om draait, is de vraag of het

"Vrije" van deze universiteit in de toekomst gaat betekenen dat ze vooral vrij

van haar verleden is. Wordt dit een universiteit waarbinnen geen besef meer

levend gehouden wordt dat wetenschap ook van doen heeft met geloof,

11

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen