Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 40

van de VU wordt thans gevormd door een flinterdunne laag oudere stafleden

(uit de tijd waarover ik zojuist sprak) en een paar studenten die zich - tegen de

tijdgeest in - aangesproken voelen door de Kuyjjer-geest van weleer. Het

kleine houten optrekje in de patio van Provisorium I, alleen te vinden als men

vanaf de 15e verdieping van het hoofdgebouw naar beneden kijkt, is groot

genoeg om hen te herbergen.

Bij sollicitaties prijs je je als universiteit uit de markt als aan doelstellingstrouw

een hogere prioriteit zou worden gegeven dan aan vakbekwaamheid van de

kandidaat. De praktijk is dan ook dat de beste sollicitant wordt geselecteerd en

dat niet instemmen met de doelstelling voor een faculteit doorgaans (er zijn een

aantal zgn "doelstellingsgevoelige" leerstoelen die door Vereniging en College

van Bestuur als laatste bastion gezien worden waarbij de universiteit niet voor

een facultaire dispensatieaanvraag door de knieën mag gaan) geen reden is van

een voordracht af te zien.

Wat blijft er dan nog over? Waarop kunnen wij op de VU elkaar nog exclusief

aanspreken? Aanspreken op méér dan in onze hele samenleving al goed

gebruik is, zoals goede manieren, algemene bereidheid om de ethisch-morele

consequenties van ons (wetenschappelijk) handelen onder ogen te zien, fatsoen,

etc. Men kan moeilijk volhouden dat we aanspreekbaar moeten zijn op de

gereformeerde geloofsbelijdenis, de bijbel of welk ander christelijk document

dan ook. Daarvoor is het aantal mensen dat daarin gelooft of daar naar leeft

aan de VU veel te gering geworden (zowel werknemers als studenten) of in

ieder geval bezig snel af te nemen.

Ik denk dat het streven van "De Vereniging" niet meer gelegen zou moeten

zijn in het realiseren van haar doelstelling binnen één universitaire organisatie

maar veeleer binnen de gehele universitaire wereld. Mensen die zich tot de

doelstelling van de vereniging voelen aangetrokken en ergens in universitair

Nederland werkzaam zijn, zouden zich er op kunnen bezinnen wat zij op hun

werkplek vanuit die doelstelling kunnen doen. De Vereniging zou haar kracht

kunnen zoeken in goede coaching van die betreffende leden maar ook in het

meer dan nu het geval is inrichten van bijzondere leerstoelen. De Vereniging is

niet overbodig. Maar wel dient mijns inziens de fixatie op het verleden ("zoals

we het deden was het goed en daarom blijven we het zo doen") te worden

doorbroken. De Vereniging en de hele landelijke organisatie ervan is een

prachtige organisatie waarbij al die academici die niet aan de VU werken maar

zich wel tot de doelstelling voelen aangetrokken, sterker betrokken kunnen

worden. De presentatie naar het publiek in het hele land over allerlei weten-

schappelijk/maatschappelijke onderwerpen kan veel professioneler, regelmatiger

en publicitair opvallender gemaakt worden. Vooral over onderwerpen die op

een bepaald moment in de publieke belangstelling staan en waarover vanuit

wetenschappelijk-wijsgerig gezichtspunt valt te reageren, dienen de "kopstuk-

38

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen