Vormen, vorming, gevormd - pagina 140

Voor de trainers was het duidelijk dat ze met "andere" studenten te maken kregen, in

ieder geval dat deze studenten in een geheel andere situatie moesten opereren dan een

aantal jaren daarvoor. Op veel faculteiten van actieve studentenvakbonden bleek de

traditie razendsnel te zijn verdwenen. Het langzaam ingroeien in de praktijken en

discussies was er niet meer bij. Studenten wilden wel een of twee jaar actief zijn op de

universiteit, daarna waren ze echter weer vertrokken. Anderen moesten het werk maar

overnemen; zij richtten zich weer op hun activiteiten buiten de universiteit. Voor veel

studenten was het motief om zitting te nemen in de faculteitsraad het opdoen van

ervaring: ervaring in vergaderen, in het omgaan met beleidsstukken, enzovoorts. Op een

goede manier invulling geven aan de (in de jaren zeventig hardbevochten) democrati-

sche structuur op de universiteit kwam niet meer op de eerste plaats. Studenten wilden

door deze activiteiten individueel hun kwalificatie verbeteren. Een heel legitieme reden,

maar toch wel een verschil met een aantal jaren daarvoor. Toen was een faculteitsraad

veel meer een middel om invulling te geven aan de strijd voor verbetering van het

onderwijs. En natuurlijk hield je er zelf ook wat aan over want je leerde er wat.

Nieuwe trainers, een nieuw geluid

Bij de vorming van de nieuwe trainersgroep werden nieuwe trainers aangetrokken,

veelal ouderejaarsstudenten zonder veel trainingservaring en zonder achtergrond in de

studentenbeweging. Ook zij waren vooral in de groep gestapt om hun kwalificatie te ver-

beteren. Ze wilden ervaring opdoen met het geven van trainingen en cursussen om na het

afstuderen bij sollicitaties iets meer te bieden te hebben.

Het beperkte aantal aanvragen voor het geven van trainingen leidde min of meer vanzelf-

sprekend tot discussies over het formuleren van een eigen aanbod. Immers, ervaring op-

doen kan alleen maar als je ook wat te doen hebt.

Een nieuwe koers

In de discussies over het ontwikkelen van een nieuw aanbod stond centraal dat er moest

worden aangesloten bij datgene wat er zich op de universiteit afspeelt, bij datgene waar

studenten zich mee bezighouden. In de analyse werden uitgangspunten geformuleerd

waarmee aan de slag gegaan kon worden:

1. Veel studenten zijn bezig zich zo optimaal mogelijk te kwalificeren. Dat komt

bijvoorbeeld tot uitdrukking in het groeiende aantal studenten dat een tweede

studie doet om zich beter op de toekomst voor te bereiden; een bredere opleiding

vergroot de kansen op succes in de toekomst. Ook volgen nogal wat studenten

extra cursussen om hun uitgangspositie na het afstuderen te optimaliseren (infor-

matica, een managementcursus, een onderwijsbevoegdheid, enzovoorts). Het

vrijwilligerswerk dat studenten doen, wordt eveneens meer in het licht van de

toekomst gezien: het moet bijdragen aan verbetering van de beroepsperspectieven.

Het afgeven van getuigschriften is niet uitzonderlijk.

2. Op de universiteit zijn weinig actieve groepen studenten; de studentenvakbonden

houden met moeite het hoofd boven water of verdwijnen. Studenten zijn op meer

individuele basis actief in allerlei organisaties en in hun studie. Het ik-tijdperk

viert hoogtij.

3. Uit andere projecten op het Vormingscentrum blijkt dat studenten zijn aan te

spreken op het thema "Beroepsperspectieven". De toekomst is niet zo rooskleurig

als het gaat om de kansen op een goede baan na het afstuderen. Studenten willen

hierover discussiëren, maar ook praktische vaardigheden om zich staande te hou- 138

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen