Vormen, vorming, gevormd - pagina 97

waar men op eigen wijze met de ideeën van de vakbond en de themagroep aan de slag

ging. Tegelijkertijd werd het Centrum permanent beïnvloed door discussies uit de bèta-

faculteiten (met name rond Wetenschap Samenleving), vanaf 1976 door discussies in

de vrouwenbeweging en aan het eind van de jaren zeventig ook door discussies in onder

meerde kraak-, antikemenergie- en gekkenbeweging. Die discussies hadden volop in de

studentenbeweging plaats en via de studentenbeweging weer in het Vormingscentrum.

Zij werden meestal eerst gevoerd in de in 1978 opgerichte Steungroep trainingen,

aanvankelijk Studiegroep geheten. In de de Steungroep hadden trainers en bestuursleden

en de trainingsadviseur zitting; de groep bereidde de gesprekken met de trainers en het

bestuurvoor. In 1981 v/erd de Steungroep weeropgeheven, toen de trainingen-projecten

zelf ook ter ziele dreigden te gaan. Het elan was er uit; het Vormingscentrum sloeg

nieuwe wegen in.

IN. De projecten

UI. 1 De mentoraatstrainingen

Voor een uiteenzetting van de gang van zaken bij mentoraatstrainingen vormde de

training bij Frans een goed voorbeeld. Het doel van de mentoraatstraining bij Frans

volgens het verslag van voorjaar 1980 was de "opvang van Ie jaars en kritisch accent

aanbrengen bij de bestaande studie". Het mentoraat was opgezet door tweedejaarsstu-

denten Frans uit onvrede met hun studie. Zij vroegen om begeleiding van het Vormings-

centrum. Na voorafgaande besprekingen over opzet en doel werden er vier bijeenkom-

sten georganiseerd met twee trainers. De eerste bijeenkomst betrof de opzet en de

presentatie van het mentoraat bij de eerstejaars, de tweede en derde behandelden de

slechte opkomst van de studenten en de vierde was een rollenspel als verdieping van de

oefeningen om een theoretische discussie te begeleiden. Volgens het verslag zagen eer-

stejaars mentoren en groepen echter als onderdeel van de studie en dus niet als "iets kri-

tisch" en gaven eerstejaars aan, geen of weinig problemen in de studie te ervaren. Door

de training bleven de mentoren wel vertrouwen houden in hun mentoraatsidealen. Ze

ontleenden er de moed aan om door te gaan, ook in het volgende jaar. Een training van

mentoren bij Sociale Geografie werd echter stopgezet omdat de mentoren neigden tot

cursussen uittreksels maken; de trainer voelde zich daar te goed voor. Frappant is in dit

verband dat Frans Berkers in een inleiding over studentenvormingswerk voor de

themagroep Politieke Vorming van mening was, dat een belangrijk aspect van de

begeleiding van eerstejaars zou moeten bestaan uit het leren "slim" te studeren.

Vakbonden gingen immers zelf ook slim te werk.

Vaardigheden verschoven?

Een belangrijk probleem bij de mentoraatstrainingen en ook andere trainingen was het

feit dat mentoren, raadsleden en parlementsleden meestal vroegen om training in

discussie- en vergadertechnieken. Hoe begeleid ik een groep? Hoe leid ik een discussie?

Hoe communiceer ik met mijn achterban? De trainers van het Vormingscentrum

merkten dan op dat de inhoud, de visie van waaruitje werkt, voor een groot deel bepaalt

hoe je kunt handelen. Bij een training in alleen sociale vaardigheden zouden studenten

hun problemen al snel aan zichzelf, aan hun gebrek aan vaardigheden gaan wijten. Een

kritische studiehouding zou dan niet ontwikkeld kunnen worden.

In de geschiedenis van het Vormingscentrum veranderde de houding ten aanzien van

vaardigheden voortdurend. De eerste trainingen aan het eind van de jaren zestig werden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen