Vormen, vorming, gevormd - pagina 72

mingstheorieën en uitvoeringspraktijk binnen de VU. De visie was er wel, maar de

uitwerking was vooral een aantal strategische noties en in de vaardigheidstrainingen het

gebruik van traditionele vormingsmethoden.

En de discussies, zij duren voort...

In het stageverslag van drie andragogen in 1979 komt er een antwoord op de vraag naar

methodische onderbouwing. "Diskussies moeten niet door elkaar lopen. Op de subfa-

culteit gaat het om theoretische en praktische analyse van de vormingsconcepties. In het

Vormingscentrum gaat het om de konkrete strategie." Zo discussieer je binnen de studie

over de plaats van de universiteit in de maatschappij. In het Vormingscentrum werkje

dat uit. Je beoordeelt wat die analyses bijdragen aan verheldering van de vor-

mingsstrategie. En je gaat na of de ontwikkelde vormingsconcepties werken. Hun laatste

aanbeveling is het duidelijkst. Er moet meer aandacht komen voor het structureren van

leerprocessen in het studentenvormingswerk. Het verslag eindigt met de constatering dat

de inzichten binnen het scholingswerk in de studentenbeweging (de SRVU had een eigen

scholingssectie en ook landelijk vonden er activiteiten plaats vanuit studentenvakbon-

den), niet tot het Vormingscentrum doordringt.

Johan de Jong, die in 1978 deel uitmaakt van de coördinatiegroep, zegt daarover nu: "Het

doel van de themagroep was politieke vormingstheorieën uit te werken. Maar het werk

binnen het Vormingscentrum was niet goed in te kaderen. Het bleef wringen. Er bestond

een enorme kloof tussen theorie en praktijk, al zullen we dat destijds wel ontkend

hebben."

Het gebrek aan theoretische fundering van het werk ondervangt het bestuur van het Vor-

mingscentrum in 1977 door de bestuurspost "theorie algemeen" te creëren. Daarmee

haalt het bestuur de binnen PAW bestaande discussie het Vormingscentrum in. Het is een

middel het algemene beleid verder vorm te geven, naast de projecten die ieder hun eigen

doelstelling hebben (die lang niet altijd op de algemene aansluiten).

Het bestuur zit met een probleem: "Hoe kan het universitaire vormingswerk een wapen

zijn tegen de door massificatie, studieverzwaring en studie-duurverkorting in gang

gezette verschraling en verzakelijking van de universiteit tot een onderwijsfabriek."'"

Op zoek naar het antwoord schoolt het bestuur zich heel manmoedig in analyses over de

positie van de student en die van het wetenschappelijk onderwijs, regeringsmaatregelen,

vormingstheorieën en de relatie vorming-onderwijs. Een hele klus, maar de meeste be-

stuursleden zijn al redelijk thuis in de materie, doordat ze dezelfde discussies binnen hun

studie voeren. Bestuur en stafleden die niet uit de subfaculteit PAW komen moet het in

deze maanden geduizeld hebben. Uiteindelijk komt er de weinig verrassende stellingna-

me uit voort dat het Vormingscentrum zich richt op groepen die zich inzetten voor de be-

langenhartiging van studenten - en gaat iedereen over tot de orde van de dag.

Worsteling met abstracties

De discussies over het universitaire vormingswerk zijn tegelijkertijd een weerspiegeling

van een tocht door linkse theorieën die in de jaren zeventig de basis van het handelen

vormen voor de bestuursleden. Het is een periode waarin een ware worsteling plaastvindt

met een systeem van abstracte ideologische beschouwingen, gemengd met een hoeveel-

heid vakbondsretoriek.

Gewapend met imperatieven, schematische gedachten en theoretische constructen

wordt een poging gedaan het werk van het Vormingscentrum te onderbouwen. Het is een

zoektocht naar de beste theoretische uitgangspunten om ontwikkelingen in de maat- 70

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen