Vormen, vorming, gevormd - pagina 143

gen nadrukkelijk met studenten bezig houdt.

De vraag is echter nooit op eenduidige wijze beantwoord. Dit heeft vooral te maken met

het feit dat de tijd schaars was, dat er wel ruimte moest zijn voor discussie, maar dat er

vooral werk verzet moest worden. De teneur van de stukken en notulen uit die tijd is er

in eerste instantie één van grote haast, van het alles in een keer aan de orde willen hebben.

De vergaderstukken tonen een worsteling rond onderwerpen als "de verhouding staf-

bestuur, diepgang versus voortgang, kwaliteit -kwantiteit - continuïteit". Het is de iden-

titeit van vormingswerk aan de VU , zoals uitgevoerd door het Vormingscentrum, dat

(mede onder druk van naderende bezuinigingen) meer en meer de richting van de dis-

cussie gaat bepalen. Een identiteit die met goede programma's gestalte moet krijgen. Het

was zaak de gang erin te houden en als dat ten koste gaat van inhoud en diepgang dan

isdat jammer:".. .diepgang is niet mogelijk. Wil je inhoudelijk degelijke programma's

leveren, dan moetje die laten organiseren door mensen van buitenaf, die al veel kennis

hebben op een bepaald terrein. Als we alles wat we organiseren heel goed doorwrocht

willen brengen, dan zou de kwantiteit daar onder lijden. En dat is niet wenselijk."^

Ook binnen het studentenbestuur treedt er een verschuiving op van de vraag naar de be-

hoefte van de student naar de vraag naar de plaats en de behoefte van het bestuur binnen

het Vormingscentrum en de plaats van vormingswerk aan de VU. Het bestuur heeft be-

hoefte aan "interne vorming", men wil weten wat wel en niet mogelijk is binnen het Cen-

trum, waar men invloed op kan uitoefenen en waar niet. De bestuursleden geven priori-

teit aan kwantiteit, maar eisen daarbij een zelfstandige plek in de vorm van een program-

ma "in eigen beheer". Ze maken zich hard voor een eigen gezicht van het Vormingscen-

trum ten opzichte van andere "vormende clubs" aan de VU zoals het Studium Generale,

het Bezinningscentrum en, binnen Studentenvoorzieningen, het ACC. Een eigen gezicht

dat voor een belangrijk deel bepaald wordt door de zelfstandige en actieve inbreng van

studenten, die kiezen voor een persoonlijke aanpak om hun maatschappelijk verant-

woordelijkheidsbesef te ontwikkelen. Samenwerken met het Studium Generale is geen

probleem, maar mag niet plaatsvinden vanuit opportunistische motieven om de kans op

voortbestaan te vergroten. De autonome inbreng van studenten zou op deze manier ver-

loren gaan en dat kon de bedoeling niet zijn.

De universiteit buigt zich over de vraag naar de behoefte van de student op grond van het

te verwachten dalende aantal studenten in de toekomst.

De VU heeft als bijzondere Universiteit behoefte aan duidelijke profilering. In 1984

schrijft de Universiteitscommissie voor Onderwijs en Onderzoek in een nota: "Bij de

huidige bezuiniging en, in de negentiger jaren, de daling van de studentenaantallen staat

de VU voor het dilemma: ten ondergaan in de concurrentieslag in de randstad of voort-

bestaan als universiteit, maar dan wel een bijzondere" \

Het Vormingscentrum wordt in de nota niet expliciet genoemd, wel acht de Commissie

vorming van belang in het kader van de maatschappelijke dienstverlening, naast

onderwijs en onderzoek een belangrijke taak voor de universiteit. Het zijn tenslotte de

bezuinigingen uit Den Haag, geconcretiseerd in een Notitie inzake beleid betreffende

Studentenvoorzieningen (in de wandelgangen de nota-Deetman) die de behoefte en iden-

titeitsdiscussie binnen het Vormingscentrum in een stroomversnelling brengen en het

Centrum dwingen tot een duidelijke positiebepaling.

141

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen