Vrij van kerk, staat en... verleden - pagina 60

Een christelijke VU: "zinnige uitdaging"

M. van der Steeg

september 1988: temidden van een groep "nieuwaangekomenen" loop ik

gedwee achter de mentor aan op ontdekkingstocht door de VU. Tussen alle

bezienswaardigheden door krijgen we volop de gelegenheid vragen te stellen.

"Merk je daar nou veel van, dat de VU christelijk is," vraagt één van mijn

aanstaande medestudenten. "Nee hoor," stelt de mentor de vraagsteller gerust.

"De VU is eigenlijk een heel gewone universiteit." De groep slaakt een zucht

van verlichting.

Deze bundel gaat over 'het bijzondere karakter' van de VU. De neem aan dat

met "bijzonder" in dit verband "christelijk" bedoeld wordt. Mij is niet duidelijk

waarom de VU niet met "christelijk" wordt bestempeld, omdat ik niet zou

weten wat bijzonder méér of minder is dan dit. Blijkt uit deze termverwaning

al niet de identiteitscrisis waar onze universiteit in verkeert? Het onderwerp

van mijn gedachtengang zal in ieder geval zijn "het christelijke karakter van de

VU".

In het isolement ligt onze kracht. Dit devies van Abraham Kuyper vormt het

fundament van de Vrije Universiteit. Alhoewel een groot deel van het openbare

leven door het geloof bepaald dan wel beïnvloed werd, voelde een groep

christenen destijds de behoefte hun krachten te bundelen om op een eigen

manier met de wetenschap bezig te zijn. Het ging op dat moment wellicht meer

om het bouwen van een gereformeerde dan een christelijke universiteit, maar

dat aspect heeft zich in de loop der jaren ten positieve veranderd: de VU heet

nu oecumenisch te zijn. De doelstelling is niet veranderd. Die klinkt al 110 jaar

lang: "het dienen van God en Zijn wereld in gehoorzaamheid aan Zijn evange-

lie." Het is een mooie zinsnede. Dat is dan ook meteen het voornaamste ervan

als het over de VU gaat.

Volgens de studiegids wil de VU bovendien in haar activiteiten 'de grond-

tonen van het streven naar maatschappelijke dienstbaarheid, het zoeken naar

raakvlakken tussen wetenschap, geloof en samenleving en een kritische

toewijding aan de wetenschap' laten doorklinken. Op welke activiteiten hier

wordt gedoeld, is mij, na twee jaar op de VU rondgelopen te hebben, nog

steeds niet duidelijk: de paar extra uurtjes filosofie in het eerste jaar is wel een

heel schrale invulling van deze doelstelling; van de contacten die de VU met

de Derde Wereld zegt te onderhouden merk je als gewoon student bitter

weinig; het Bezinningscentrum, eenzame verdediger van het zogenaamde

bijzonder karakter van de VU, heeft nog niet de juiste formule gevonden om de

mensen op wat grotere schaal te boeien. Het lijkt erop dat de VU bezig is zich

58

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen