Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 56

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 56

Kleine kroniek van 25 jaar Abvakabo aan de Vrije Universiteit en het Academisch Ziekenhuis van de Vrije Universiteit te Amsterdam (1970-1995)

4 minuten leestijd

5 4 OPROERKRAAIERS, STOORZENDERS EN ONDERHANDELINGSPARTNERS AbvaKabo

gen toen bleek dat het voorstel veel bijval vanuit die vergaderingen was het verslag van het over-

het congres kreeg. leg: wat moest naar buiten worden gebracht. Daar

Op de Vrije Universiteit speelde iets dergelijks werd minstens zo lang over onderhandeld als over

in 1976/1977. Ook hier was het issue de onver- de eigenlijke punten. Het waren aparte, een paar

enigbaarheid van de doelstellingen van de Vereni- uur durende vergaderingen. Het bestuur vond bij-

ging met het communistisch lidmaatschap. Daar voorbeeld dat we alleen naar buiten konden bren-

zaten de toenmalige rector, Diepenhorst, en enke- gen waarover we overeenstemming hadden be-

le hoogleraren achter. Er ontstond in die dagen een reikt. Wij kondigden soms aan dat we iets toch

beetje een McCarthy-achtige sfeer, die snel ver- -tegen de zin van het bestuur in- openbaar zouden

slechterde. Ik merkte in mijn omgeving dat er over maken. Zo heb ik eens een kritisch artikel geschre-

politieke onderwerpen niet meer gesproken werd. ven in 'De Ambtenaar', het landelijke AbvaKabo-

Je had ook gekke verschijnselen: mensen die brie- blad, over het sociale beleid aan de VU; 'een

ven naar het bestuur schreven dat ze nooit zouden gebed zonder end' had ik dat genoemd. Dat deed

samenwerken met communisten, een soort loyali- de emoties in het College van Bestuur hoog op-

teitsverklaringen. Er zou ook een 'zwarte lijst' cir- laaien. Ik was die dag op een vergadering in Den

culeren, maar ik heb die nooit gezien en ik weet Haag en Van Nes, de toenmalige voorzitter, heeft

ook niet hoe die tot stand is gekomen. Toch was er, stad en land afgebeld om me te vinden. Ik werd

binnen de instelling, een heel breed verzet tegen. daarna echt op het matje geroepen, zo waren die

Onze ledengroep heeft alles gedaan wat ze kon verhoudingen. Ik kreeg te horen: dit kan niet.

doen: we hebben samen met de studenten, de Klaar. Of er een dreiging van uitging voor mijn

SRVU, een handtekeningen-aktie gehouden on- baan? Nee, dat heb ik eigenlijk nooit gevoeld, nee.

der studenten en personeel. Binnen de kortste Ze waren autoritair en ouderwets, maar een ge-

keren hadden we er zo'n 2400. We hebben het in brek aan integriteit kan ik ze niet verwijten.

de Commissie van Overleg, waarin we vertegen-

woordigd waren, aan de orde gesteld. Ook dankzij WAT VIND JE HET BELANGRIJKSTE DAT DE ABVA-

de enorme publiciteit is dit voorstel van het be- KABO-GROEP IN 25 JAAR BINNEN DE UNIVERSI-

stuur een stille dood gestorven. TEIT EN HET ZIEKENHUIS HEEFT BEREIKT?

Op de Universiteit van Amsterdam speelde te- Heel belangrijk is, dat de vakbond is geaccep-

gelijkertijd een dergelijke kwestie. Daar had je teerd als onderhandelingspartner. Dat is voor de

Broekmeijer, van hetzelfde laken een pak. belangenbehartiging van werknemers een enor-

me stap vooruit. Bij problemen kun je overleggen

JIJ HEBT ALS KADERLID VAN DE LEDENGROEP en het lukt ook bijna altijd om tot een resultaat te

LANG TE MAKEN GEHAD MET HET COLLEGE VAN komen. Terwijl in het verleden mensen toch vaak

BESTUUR VAN DE VU/AZVU. HOE KEEK MEN AAN overgeleverd waren aan de willekeur van een

TEGEN DE ABVAKABO-LEDENGROEP? chef. Ze werden op een manier behandeld waar-

In het begin was het voor die werkgever wel erg van je nu denkt: hoe was het mogelijk! Hel perso-

wennen. Het was duidelijk dat wij als vakbonds- neel merkt van die verandering misschien niet zo

groep meer waren dan een stelletje mensen aan gek veel, maar het behoort tot een van de stille ver-

wie iets uitgelegd moest worden. In de Commissie worvenheden die geleid hebben tot een redelijk

van Overleg werden in het begin alle voorstellen goede verhouding tussen bestuur, personeelsza-

die we deden, alleen al omdat we die deden, niet ken en wij.

gehonoreerd. Dat is na een paar jaar wel veran- Ik denk dan ook dat het personeel nu een veel

derd. Een heel belangrijk onderhandelingspunt op betere positie heeft. Conflicten zullen er altijd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1995

Publicaties VU-geschiedenis | 88 Pagina's

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 56

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1995

Publicaties VU-geschiedenis | 88 Pagina's