Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 9

AbvaKabo INLEIDING 7

Inmiddels is de AbvaKabo binnen de VU/ bouw en met name de kwestie van tijdelijke aan-

AZVU uitgegroeid tot de grootste vakbond. In stellingen (flexibilisering) een belangrijk thema

1970 startte de groep met 79 leden, zes jaar later worden voor de vakbond. We moeten zien te voor-

zijn dat er meer dan 300, en midden jaren tachtig komen dat je eerste- en tweederangs werknemers

telt de AbvaKabo-groep bijna 800 leden. Dat krijgt. Met andere woorden: mensen die af en toe

maakt de onderhandelingspositie binnen de in- voor klusjes worden ingehuurd en mensen die zo

stelling sterk. Het College van Bestuur moet deze gelukkig zijn om een vaste aanstelling te hebben."

vakbondsgroep wel serieus nemen. Overleg is bo- Samenvattend kan men concluderen dat er in de

vendien beter mogelijk, omdat de behoudende pa- afgelopen 25 jaar veel is veranderd. In het begin

triarchale bestuursstijl van weleer vervangen is van de jaren zeventig waren bestuurders van de

door een meer zakelijke stijl. Ook de meer prag- instelling en vakbondsvertegenwoordigers voor-

matische opstelling van zowel bestuurders als be- namelijk aan het bakkeleien over de vraag of het

langenbehartigers past in het algemene maat- gebrek aan onderhandelingsresultaten in de publi-

schappelijke tijdsbeeld. citeit gebracht moest worden en zo ja, op welke

De bereidheid van de leden van de VU/AZVU wijze. Vijf en twintig jaar later is sprake van een

groep om veel energie te steken in activiteiten duidelijk geïnstitutionaliseerd kader waarin vak-

neemt in deze periode -ook door de stijging van bond en bestuurders met elkaar overleggen. De

de werkdruk- sterk af. Het vakbondswerk, kort- CAO-onderhandelingen op basis van gelijkwaar-

om, komt neer op een paar mensen in de leden- digheid en goed functionerende Ondernemingsra-

groep. Het is daarom noodzakelijk om prioriteiten den zijn daarvan de meest tastbare resultaten.

te stellen. De aandacht voor het landelijke Ab- Daardoor is de VU/AZVU wat betreft arbeidsver-

vaKabo beleid wordt minder en ook in de afdeling houdingen een koploper geworden vergeleken bij

Amsterdam van de AbvaKabo roert de ledengroep andere universitaire instellingen. Dat betekent

zich niet meer als voorheen. De aandacht gaat in overigens niet dat de bestuurders en de vakbonds-

de tweede helft van de jaren tachtig vooral uit naar groep nu altijd op één lijn zitten. Dat is maar zel-

de 'groepslijn', dat wil zeggen naar samenwer- den het geval. Anders gezegd: de AbvaKabogroep

king met andere universiteiten en academische heeft zich zelf allerminst overbodig gemaakt.

ziekenhuizen. Die tendens zet zich tot op heden

door. Zo wordt er nu gewerkt aan een gezamenlij-

ke CAO voor de drie bijzondere instellingen voor

Wetenschappelijk Onderwijs: die in Nijmegen,

Tilburg en Amsterdam.

Een en ander betekent niet dat de belangenbe-

hartiging van individuele werknemers op de VU

en AZVU gestopt is of overbodig zou zijn gewor-

den. "Er is genoeg werk aan de winkel", zegt vak-

bondsconsulent Ellie Pauëlsen in een interview in

dit jubileumboekje. Ze is in 1991 als vakbonds-

consulent WO/AZ aangesteld.

En Harry van den Berg, kaderlid van de leden-

groep, onderstreept, elders in deze uitgave, het

blijvende belang van het vakbondswerk met de

woorden: "In de toekomst zal de personeelsop-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen