Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 73

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 73

Kleine kroniek van 25 jaar Abvakabo aan de Vrije Universiteit en het Academisch Ziekenhuis van de Vrije Universiteit te Amsterdam (1970-1995)

4 minuten leestijd

AbvaKabo PAUL ROEST 71

meedenken, mee willen beslissen. Het is een kwes- werd door de werkgever gedwarsboomd. Toen is,

tie van mentaliteit. met onze steun, een voorziening afgedwongen.

Zo ging het vaak: we namen akties over die door

WAT HERINNER JE VAN DE BEGINTIJD VAN DE anderen waren ingezet.

ABVAKABO-GROEP? Waar ik me ook erg druk over gemaakt heb: de

Ik herinner me Piet Bakker, die heeft me er ook verpleegkundigen die werden geschorst omdat ze

bijgetrokken, hij was een rode jongen, een stimu- uit piëteit mensen die al heel lang in coma lagen

lerende en inspirerende persoonlijkheid. En Harry een spuitje hadden gegeven. Van de familie uit

van den Berg, een warme, rustige gozer. Dan had was er dan vaak het seintje gegeven van: kunnen

je Gerhard Smid en een zwaargewicht in de dis- jullie daar niks aan doen, ondraaglijk lijden en zo.

cussies was Martien de Bolster. Vanuit het zie- Binnen de afdeling bestond een verschil van me-

kenhuis had ik vooral te maken met Loek Halma, ning. De ene hoogleraar vond dat het wel moest

een verpleegkundige die heel erg voor deze be- kunnen en de andere vond van niet. Er was dus

roepsgroep opkwam. Ze was misschien wat domi- geen duidelijke leiding en dan voel je je als ver-

nerend maar aan de andere kant was ze met haar pleegkundige in de kou staan. Hoe dan ook, toen

ideeën haar tijd ver vooruit. De jaren 90 in de jaren het bekend werd viel me vooral de houding van de

70 zal ik maar zeggen. Raad van Bestuur op. Die houding van bestuur-

De eerste bijeenkomsten van de vakbondsgroep ders moet zijn: je bent fout geweest maar we gaan

werden vooral bepaald door de mensen van de even goed kijken wat er nou aan de hand is, kijken

VU, de paar ziekenhui sleden die er waren scho- naar de plussen en minnen waarom je het hebt ge-

ven aan en hoorden toe. daan en kijken in welke context het gebeurde. Nee

hoor, de verpleegkundigen werden meteen ver-

WAAROM DAT VERSCHIL? oordeeld en geschorst. Dan denk ik: bah. Ik heb

Nou ja, het waren slimme jongens, doctoran- toen uitgesproken partij gekozen voor onze ver-

dussen en zo en als je daar als kok bijkomt dan kijk pleegkundigen. Zo van: het is fout, maar we wil-

je tegen die mensen op. Het lag zeker niet aan die len wel graag weten waarom ze het gedaan heb-

doctorandussen hoor, meer aan de andere kant. Je ben, wat de aanleiding is... En dat zijn dingen die

bent zo groot als je je voelt. Zelf had ik er ook geen mij dwars zitten, dat je mensen gewoon als oud

moeite mee; ik ben Amsterdammer en voor mij is vuil behandelt, dat is een disposal-houding, zo ga

iedereen gelijk. je niet met mensen om.

WAAR GINGEN DE DISCUSSIES IN DIE BEGINTIJD MAAR WAT DEDEN JULLIE DAN VOOR DIE

OVER? VERPLEEGKUNDIGEN?

Er werd verteld wat er landelijk speelde, het Nou, we hebben verteld hoe wij er over dach-

ging over de reorganisatie en over wat er gebeurde ten, we hebben een ander beeld gegeven en we

op dienstenniveau. In de begintijd waren we voor- zijn tijdens het proces naast de verpleegkundigen

al tégen allerlei zaken, dat had ook te maken met gaan staan. Kijk, de Raad van Bestuur wilde er

de algemene sfeer in die periode. Ik kan me een niet over praten. Dan houdt alles op. We kregen

paar kwesties herinneren waar we over spraken: zelfs een spreekverbod om over de zaak te praten

het onstaan van de crèche, het probleem van de zo- met de pers. Uiteindelijk zijn ze ook ontslagen,

gende zuster... Dat was een verpleegkundige die maar de rechter maakte daar wel kanttekeningen

wilde op de afdeling borstvoeding kunnen geven, bij, ze hoefden dus geen straf uit te zitten en ze

ze vroeg om een aparte plek daarvoor. Maar dat konden ook hun beroep blijven uitoefenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1995

Publicaties VU-geschiedenis | 88 Pagina's

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 73

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1995

Publicaties VU-geschiedenis | 88 Pagina's