Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 66

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 66

Kleine kroniek van 25 jaar Abvakabo aan de Vrije Universiteit en het Academisch Ziekenhuis van de Vrije Universiteit te Amsterdam (1970-1995)

3 minuten leestijd

64 OPROERKRAAIERS, STOORZENDER EN ONDERHANDELINGSPARTNERS AbvaKabo

veel heibel en terecht. Dat het van sommige perso- akties. Een zeker fanatisme zat er in die begintijd

neelscategorieën gevraagd werd, daar kun je je van de ledengroep ook wel in. Hoewel, fanatisme,

gedachten over hebben. De VU is een privé- het was vooral een zeer vastberaden groep en er

universiteit en dan valt te verdedigen dat ze selec- werd ontzettend strategisch nagedacht. Men was

teren aan de poort. Maar bij studenten is het an- heel precies vanuit de gedachte: we zijn een min-

ders, die hebben niet de vrije keus waar ze kunnen derheid in een -zo percipieerden we dat- behoor-

studeren. lijk vijandige omgeving. Dus, heel goed op je tel-

len passen. Je kan niet zomaar wat zeggen op de

HOE WAS DE SFEER IN 1977 TOEN JE OP DE VU VU, want je kunt berispingen krijgen, ze kunnen

KWAM? je achterlangs pakken... zo'n sfeer zat er in. Maar

Het was vrij verhard. De vakgroep waar ik de sfeer was ook: ontzettend lachen en 'we zullen

kwam werd, dat hoorde ik later, de rode honden of ze eens een poepie laten ruiken'. Ik herinner me

zoiets genoemd., de rooie hap... Er waren twee bijeenkomsten in het Abvakantoor op de Stadhou-

zwijgende kampen tegenover elkaar. De studen- derskade. Dan waren er zo'n 30-35 leden uit alle

ten niet hoor, die gingen wel in discussie. Maar de lagen van het personeel, dat vond ik heel bijzon-

bestuurderen, dat was een gesloten blok. Ik werkte der. Van der Lee uit de technische hoek, ook een

buiten het VU-gebouw, we zaten met de vakgroep schoonmaker die op een woonboot woonde, een

in de Lairessestraat, dus mijn contacten gingen tandarts-assistente... in mijn herinnering deden ze

vooral via de Abva-groep. Maar het was duidelijk ook allemaal aan de discussies mee.

dat een en ander erg gepolitiseerd was, er waren

heel heftige tegenstellingen. Binnen mijn vak- WAAR HIELD JIJ JE IN DE LEDENGROEP MEE

groep werd veel gediscussieerd... maar dat is ook BEZIG?

eigen aan de gereformeerden. Dat wordt ze met de Eerst ben ik in de werkgroep voor tijdelijk we-

paplepel ingegeven, het gereformeerde geloof tenschappelijk personeel gaan zitten, volgens mij

gaat via het gesprek. Heel veel praten. Ik heb het met Henk Goede. We wilden allerlei zaken rond

ook wel beleefd als roddel en achterklap en vieze de positie van het tijdelijk aangestelde weten-

truukjes. Maar daar staat naast dat het als werk- schappelijke personeel verbeteren. We gingen ook

gevers uitstekende mensen waren, heel sociaal en met Personeelszaken praten. Achteraf gezien had-

liberaal. Dat heb ik vooral ervaren toen ik in 1988 den veel vraagstukken in de beginjaren alles te

aan de andere kant kwam te staan, ik werd toen maken met het volstrekt niet eigentijdse perso-

faculteitsdirecteur en moest zelf doelstellings- neelsbeleid en de volstrekt niet eigentijdse manier

gesprekken voeren. van leiding geven binnen de VU.

Vergeleken met andere universiteiten was er

een behoorlijk voortuitstrevend personeelsbeleid HEEFT DE LEDENGROEP DAAR WAT AAN KUNNEN

en de wil bestond om dingen goed te wegen. VERANDEREN?

Volgens mij wel. Door echt heel vasthoudend te

EN DE SFEER IN DE ABVA-GROEP? zijn. Jongens in de ledengroep, zoals bijvoorbeeld

De VU-mensen waren vrij radicaal, geradicali- Kick van der Pol, Noë van Hulst en Kees van der

seerd ook door het domme beleid van het College Veer die deden individuele belangenbehartiging.

van Bestuur. De contacten met dat bestuur zijn Die gingen net zo lang op de gang bij personeels-

later enorm verbeterd. Met de komst van Brink- zaken staan tot ze de personeelsfunctionaris te

man. Die had zelf als wetenschappelijk medewer- pakken hadden en ze zeurden net zo lang aan zijn

ker meegedaan met allerlei democratiserings- kop tot hij iets ging doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1995

Publicaties VU-geschiedenis | 88 Pagina's

Oproerkraaiers, stoorzenders en onderhandelingspartners - pagina 66

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1995

Publicaties VU-geschiedenis | 88 Pagina's