Medische psychologie - pagina 218

216 Huisman

met een onzekere prognose. Wanneer de diagnose wordt gesteld, betekent dat

meestal voor kind en ouders de confrontatie met een ziekte die overwonnen kan

worden, maar die ook tot de dood kan leiden. Door de arts verstrekte prognoses

omtrent overleving worden uitgedrukt in statistische maten en bieden, hoe

hoopgevend eventueel ook, nooit absolute zekerheid: voor de individuele patiënt blijft

het een kwestie van leven of dood.

De diagnosestelling is voor het kind een overweldigend en bedreigend gebeuren. In

de regel zónder hierop te zijn voorbereid wordt het kind in een ziekenhuis opgenomen

en in zeer korte tijd ondenworpen aan veel, ingrijpend en vaak pijnlijk onderzoek. Dit

om zo snel mogelijk de exacte diagnose te stellen en met een daarop afgestemde

behandeling te kunnen beginnen. Daarbij komt dat de ouders geschokt zijn en gebukt

gaan onder een extreme emotionele stress. De angst voor verlies van hun kind is in

deze fase in veel gevallen allesoverheersend. De bij hen optredende emotionele

reacties lijken op de reacties die beschreven zijn bij rouw." Ongeloof ("Het kan niet

waar zijn") en verdoving ("Het dringt niet echt door; het is onwerkelijk"), boosheid,

schuldgevoel en angst komen vaak voor. De emoties van de ouders zijn voor het kind

veelal waarneembaar of voelbaar en zullen zijn eigen angsten kunnen vergroten.

De behandelingen van kinderen met kanker zijn ingrijpend, zwaar en vaak langdurig.

Ze gaan over het algemeen gepaard met ernstige lichamelijke bijwerkingen, kunnen

mutileringen tot gevolg hebben en complicaties van de behandeling zijn niet

ongebruikelijk. Voor veel gezinnen is de afstand van huis tot het ziekenhuis groot en

ontregelen bezoek en reistijd het gezinsleven.

De literatuur over de psychosociale aspecten van kanker bij kinderen is inmiddels

omvangrijk. De nadruk ligt hierbij op de implicaties van de ziekte en behandeling voor

de patiënt en de ouders. De laatste jaren ontstaat meer aandacht voor de

problematiek van de broertjes en zusjes. Relatief weinig is bekend over het

functioneren van kinderen die van de ziekte genezen zijn. Het meeste onderzoek op

dit gebied is tot nog toe gericht geweest op de mogelijke effecten van ziekte en

behandeling op de intellectuele ontwikkeling, neuropsychologische functies en de

schoolprestaties, speciaal bij kinderen met acute lymfatische leukemie in verband met

de bij deze ziekte toegepaste profylactische behandeling van het centraal

zenuwstelsel. Studies die ons gegevens verschaffen omtrent het psychosociale

functioneren van kinderen die hun ziekte overleefd hebben, zijn schaarser. Hoewel de

onderzoeksresultaten niet geheel eenduidig zijn, moet ernstig rekening worden

gehouden met negatieve late gevolgen van de ziekte en behandeling bij in ieder geval

een aanzienlijk deel van de kinderen. Recente gegevens uit een groot Nederlands

onderzoek laten zien dat sociale problemen en, met name bij jongens,

gedragsproblemen bij deze kinderen meer voorkomen dan in de totale populatie.^ Ook

bij ouders blijken de negatieve gevolgen langdurig en ingrijpend te kunnen zijn.^'' De

recente literatuur maakt duidelijk dat kinderkanker een ziekte is die, ondanks de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen