Medische psychologie - pagina 227

Psychosociale begeleiding bij kinderen met kanker 225

een gesprek met de arts, waarbij de psycholoog op haar verzoek aanwezig zal zijn, te

verwoorden; dit gesprek wordt gezamenlijk voorbereid. Omdat ze zich bewust is van

het belang van een goede voedselintake besluit ze een brief te schrijven aan het

keukenpersoneel van het ziekenhuis, waarin ze aandacht vraagt voor haar wensen op

het gebied van de voeding. In latere contacten bereidt ze in samenspraak met de

psycholoog een spreekbeurt over haar ziekte voor, die ze zodra ze weer naar school

zal kunnen, in haar klas wil houden.

Bij de mediscli psychologische begeleiding van kinderen met kanker, zoals deze in het

VU ziekenhuis plaatsvindt, wordt getracht aansluiting te zoeken bij de belevingswereld

van het zieke kind. Een belangrijke conditie bij deze begeleiding is de continuïteit (in

persoon, plaats en tijd). Dit is niet gemakkelijk te realiseren: bij een ziektebeeld als

kanker zijn over het algemeen veel hulpverleners bij de behandeling

betrokken, de behandelingen zijn intensief en ingrijpend, gaan vaak gepaard met

complicaties en acute en ongeplande aanpassingen in het medische beleid kunnen

noodzakelijk zijn. Bij de psychologische begeleiding moet daarom voortdurend

rekening worden gehouden met de lichamelijke conditie van het kind, ingelaste

medische onderzoek of ingrepen, uitstel van geplande opnames en dergelijke.

Ondanks deze belemmeringen blijkt dat het realiseren van zulke begeleidingen

mogelijk is. Voorwaarde is, dat het belang van deze begeleidingen door het

multidisciplinaire behandelteam wordt onderschreven en dat de samenwerking tussen

de verschillende disciplines wordt gekenmerkt door wederzijds respect en flexibiliteit.

De hiervoor beschreven casuïstiek illustreert de mogelijkheden die de individuele

begeleiding van kinderen met kanker biedt voor de emotionele verwerking van ziekte

en behandeling. Hierbij is spel, ook onder deze voor het kind extreem zware

omstandigheden, een belangrijk medium voor expressie van gevoelens en

communicatie over de ziekte. Bij de begeleiding van oudere kinderen kan volgens

dezelfde basisprincipes worden gewerkt.

Noot

Met dank aan mw. C.P.Traas, psychologisch medewerker bij de afdeling medische psychologie,

voor haar hulp bij de beschrijving van de casuïstiek.

Literatuur

' Stiller CA, Bunch KJ. Trends in survival for childhood cancer in Britain diagnosed 1971-85. Br

J Cancer 1990;62:806-15.

^Visser O, Coebergh JWW, Schouten LJ, editors. Incidence of cancer in the Netherlands

1991. Third report of the Netherlands Cancer Registry. Utrecht, The Netherlands:

Vereniging van Integrale Kankercentra (VvIK), 1994.

^Robison LL. General principles of the epidemiology of childhood cancer. In: Pizzo PA,

Poplack DG, editors. Principles and practice of pediatric oncology (2nd ed). Philadelphia,

PA: Lipincott 1993:3-10.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen