Medische psychologie - pagina 306

304 Bramsen en Van der Ploeg

onmenselijkheid wekt, leert beheersen teneinde te voorkomen dat dergelijke

gebeurtenissen je geloof in de mensheid vernietigen."

Conclusies

Uiteraard moet bij het trekken van conclusies op basis van het onderzoek enige

voorzichtigheid in acht worden genomen. Het betreft immers retrospectief onderzoek,

en niet iedereen die werd aangeschreven heeft gereageerd. Hier staat tegenover dat

degenen die deelnamen aan het onderzoek niet geselecteerd waren op grond van een

hulpvraag of een verzoek om financiële compensatie. Ook namen grote groepen

oorlogsgetroffenen deel, waardoor de uitspraken gebaseerd zijn op voldoende grote

aantallen personen. Hierdoor was het ook mogelijk om kruisvalidatie toe te passen op

de verkregen modellen. Een sterke kant van dit onderzoek is ook dat door zijn opzet

een vergelijkingsgroep beschikbaar is van oudere Nederlanders zonder ingrijpende

oorlogservaringen. Het onderzoek kan wellicht het best gekenschetst worden als een

onderzoek naar de beleving van oorlogservaringen en late gevolgen door een

'doorsnee' groep oudere Nederlanders. Het heeft als zodanig een aantal boeiende

resultaten en hypotheses opgeleverd.

In de eerste plaats Is opvallend hoeveel oudere Nederlanders ingrijpende

oorlogservaringen hebben beleefd en hoe actueel de ervaringen van 50 jaar geleden

voor hen zijn. Daarbij bleek de motivatie om aan het onderzoek deel te nemen groot.

Tijdens de telefonische en persoonlijke contacten bemerkten wij ook dat bij het

expliciet vragen naar de oorlogservaringen en de betekenis ervan voor het verdere

leven er bij de respondenten vaak een grote behoefte bestond om hierover te

vertellen. Wellicht speelde hierbij de leeftijd een rol en de behoefte om te willen

getuigen van wat men heeft meegemaakt, zodat toekomstige generaties hiervan

kunnen leren.

Ook opvallend is het grote aantal burgeroorlogsgetroffenen, mensen die bijvoorbeeld

bombardementen hebben meegemaakt. Dit is een groep die tot nu toe in de literatuur

en de hulpverlening weinig zichtbaar is geweest, terwijl zij toch in absolute aantallen

de grootste groep vormen.

Oorlogsgetroffenen hadden ten opzichte van oudere Nederlanders zonder

oorlogservaringen bijna 50 jaar na afloop van de Tweede Wereldoorlog een verhoogd

risico op PTSS. Tegelijkertijd ondervonden niet alle getroffenen PTSS-symptomen. Dit

laatste betekent dat er in mensen een groot vermogen tot herstel aanwezig is. Wellicht

hebben zij met steun van anderen en door te praten of te schrijven over hun

ervaringen deze een plaats weten te geven in hun mens- en wereldbeeld.

Het zoeken naar betekenis en de wijze waarop men de gebeurtenissen een plaats

geeft in het mens- en wereldbeeld lijkt van belang voor de uitkomst van het

verwerkingsproces. Oorlogsgetroffenen kunnen als persoon ingrijpend veranderen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen