Medische psychologie - pagina 245

De haren u i t j e hoofd trekken: trichotillomanie

V.P.B.M. Merlijn en A. de Wit-Raadsheer

Samenvatting

Trichotillomanie is de onweerstaanbare drang om eigen haar uit te trekken. Na een

literatuuroverzicht wordt in dit hoofdstuk vooral ingegaan op gedragstherapeutische

behandelmethoden. De aandacht gaat hierbij voornamelijk uit naar de "Habit Reversal

Techniek", waarmee goede resultaten zijn geboekt bij de behandeling van tics/

gewoonten en in het bijzonder van trichotillomanie. Tot slot wordt kort de behandeling,

via deze methode, van een meisje met trichotillomanie besproken. De behandeling

bleek een lange periode in beslag te nemen voordat er sprake was van succes.

Complicerende (gezins-)factoren waren hiervan de oorzaak. Desalniettemin

resulteerde deze behandeling in een grote afname van het aantal getrokken haren en

daarnaast een sterke daling van de frequentie van de perioden waarin het haar

getrokken werd.

Inleiding

Trichotillomanie, het uittrekken van haren, is een niet veel voorkomende stoornis.

Slechts zelden worden kinderen met deze stoornis naar de afdeling medische psycho-

logie-sectie kinderen van het VU ziekenhuis verwezen. In het volgende willen wij deze

stoornis beschrijven aan de hand van een literatuuroverzicht, alsmede door een korte

bespreking van de behandeling van een meisje met trichotillomanie zoals deze bij

onze afdeling plaatsvond.

Het uittrekken van eigen haren is in sommige landen een sociaal geaccepteerd ritueel,

bijvoorbeeld in India. Monniken van de Jain-gemeenschap geven met deze

ceremoniële gebeurtenis, Locha genaamd, aan dat ze zich losmaken van fysieke pijn.^

Echter in onze cultuur wordt deze handeling niet als zodanig gezien.

Definitie

De term trichotillomanie werd in 1889 geïntroduceerd door de dermatoloog

Hallopeau.^ Doch pas in de DSM-III R wordt voor het eerst ruimte gemaakt voor

trichotillomanie als een specifieke stoornis in de impulscontrole. De criteria die

momenteel gehanteerd worden om van trichotillomanie te kunnen spreken staan

weergegeven in tabel 1.

Trichotillomanie is, anders gezegd, de onweerstaanbare drang om de eigen haren uit

te trekken met zichtbaar haarverlies als resultaat. Het gaat om alle mogelijke

lichaamsbeharing, zoals wenkbrauwen, wimpers, schaamhaar, okselhaar. Meest

voorkomend is het hoofdhaar, waarbij de kale plekken veelal fronto-temporaal of

occipitaal gelokaliseerd zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen