Medische psychologie - pagina 220

218 Huisman

psycholoog en maatschappelijk werker gezamenlijk, gevoerd. Dit laatste vooral op

grond van praktische of strategische overwegingen. Zo kan er bijvoorbeeld, gezien het

drukke onderzoeks- of behandelprogramma en/of de tijden waarop de beide ouders

op de afdeling aanwezig zijn, weinig gelegenheid zijn om een afspraak voor een

afzonderlijk gesprek te maken. In dit eerste gesprek wordt, behalve op de

ontwikkelingsanamnese van het kind, speciaal ingegaan op vragen als:

- Hebben de ouders voldoende duidelijkheid omtrent diagnose en prognose; bestaan

er bij hen vragen hieromtrent?

- Is er in heden of verleden sprake (geweest) van bepaalde problemen bij kind,

ouders of andere kinderen in het gezin?

- Hoe functioneren de gezinsleden in relatie tot de sociale omgeving (vrienden,

familie, school, werk, kerkelijke gemeenschap)?

- Welke levensbeschouwing hebben de ouders (en het kind) en in hoeverre speelt dit

een rol bij het omgaan met ziekte en behandeling?

- Welke ervaringen zijn er met ziekte?

- Hoe verloopt de communicatie binnen het gezin, hoe wordt met problemen

omgegaan?

In aansluiting op het gesprek met de ouders verkrijgt de psycholoog een eerste Indruk

van het kind door middel van een of enkele (spel-)observatie(s) of gesprek(ken). De

spelobservaties worden meestal uitgevoerd door de psychologisch medewerker. Op

grond van de indrukken uit het gesprek met de ouders, de eerste indrukken van het

kind en de sociaal-anamnestische gegevens die door de maatschappelijk werker zijn

verkregen, wordt de verhouding tussen draaglast en draagkracht van patiënt en gezin

ingeschat, worden eventueel aanwezige problemen geïnventariseerd en wordt, indien

nodig en uiteraard ook gelet op concrete hulpvragen, een hulpverleningsaanbod

geformuleerd. Mogelijkheden hierbij zijn een uitgebreide (spel-)observatie,

psychologisch testonderzoek of individuele (spel-)begeleiding van de patiënt,

ouderbegeleiding, gezinsgesprekken of begeleidende contacten met broertjes of

zusjes. Ook kunnen specifieke psychotherapieën in oven/veging worden genomen

Gelet op de beperkte psychotherapeutische taakstelling van een ziekenhuisafdeling

zijn de mogelijkheden hiertoe echter bescheiden; het gaat dan vooral om korte

behandelingen, vooral gedragstherapieën en kortdurende directieve therapieën.

Overigens komt dit over het algemeen niet in de eerste fase van de medische

behandeling aan de orde.

In de meeste gevallen zijn de verdere contacten met de patiënt, ouders en eventueel

andere kinderen uit het gezin begeleidend van aard. Met begeleiding wordt hier

bedoeld dat, anders dan bij psychotherapie, vooraf geen te realiseren doelen worden

geformuleerd, maar dat de emotionele verwerking van ziekte, diagnostiek en

medische behandeling en het algehele psychosociale functioneren gedurende het

totale ziekteproces worden gevolgd. Aard en frequentie van de contacten variëren

sterk en hangen af van het verloop van het ziekteproces en de behoefte van de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen