Medische psychologie - pagina 39

Diabetes mellitus: bezien vanuit psychologisch perspectief

FJ Snoek

Samenvatting

Diabetes mellitus is een relatief veel voorkomende chronische aandoening die zowel

op jongere als latere leeftijd kan ontstaan De behandeling van diabetes is er op

gericht de bloedglucosewaarden binnen normale grenzen te houden en daarmee het

risico op het ontstaan van secundaire complicaties te verminderen De behandeling

stelt hoge eisen aan het zelfzorggedrag van de patient 'Self-management' vormt de

basis van de diabetesbehandeling Cognitieve, emotionele en gedragsfactoren spelen

een belangrijke rol bij de aanpassing aan diabetes en verdienen derhalve veel

aandacht In dit hoofdstuk wordt in vogelvlucht ingegaan op de psychosociale

problematiek van mensen met diabetes mellitus en mogelijkheden van psychologische

begeleiding

Inleiding

Diabetes mellitus ('suikerziekte') is een chronische stofwisselingsziekte, die op jonge

en oudere leeftijd kan ontstaan Bij de eerstgenoemde vorm wordt gesproken van

msulineafhankelijke diabetes mellitus (lADM) of type 1 diabetes Hierbij is

insulinetherapie levensreddend De laatstgenoemde vorm staat bekend als met van

insuline afhankelijke diabetes mellitus (NIADM) of type 2 diabetes en kent een

geleidelijker beloop dan type 1 diabetes In tegenstelling tot wat de afkorting NIADM

suggereert, is bij veel type 2 patiënten na enige tijd insulinetherapie geïndiceerd om

de diabetes optimaal te kunnen te reguleren De ziekte wordt gekenmerkt door

verhoogde bloedglucosewaarden (hyperglycemie) ten gevolge van een onvoldoende

insulineproductie en/of insulineresistentie, en een nsico op het ontwikkelen van

microvasculaire complicaties in het bijzonder retinopathie, neuropathie en nefropathie

In de behandeling van diabetes mellitus wordt er naar gestreefd - met behoud van

'kwaliteit van leven' - een goede glycemische controle te bereiken, teneinde het

ontstaan van complicaties van de ziekte op korte en lange termijn te voorkomen

Anders dan bij veel andere chronische aandoeningen heeft de persoon met diabetes

zelf in de behandeling een belangrijke uitvoerende taak zonder zelfcontrole en

zelfregulatie kan geen optimaal behandelingsresultaat bereikt worden

Gedragsfactoren spelen een belangrijke rol in de behandeling van diabetes, en het

behoeft dan ook geen verbazing te wekken dat in de afgelopen decennia meer en

meer aandacht is gekomen voor de psychische aspecten van diabetes en

mogelijkheden het zelfzorg-gedrag van diabetespatiënten in gunstige zin te

beïnvloeden ^ Diabetes mellitus heeft verstrekkende gevolgen voor het lichamelijke en

emotionele welzijn van de persoon Dit geldt in het bijzonder voor patiënten die

afhankelijk zijn (geworden) van insulinebehandeling Het chronisch ziek-zijn en de

eisen die de diabetesbehandeling aan de patient stelt hebben een grote impact op het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen