Medische psychologie - pagina 288

286 Batelaan

maken (bijvoorbeeld te vroeg adviezen geven, overtuigen), waardoor heel duidelijk

wordt hoe het niét moet. Soms ook wordt een moeilijke situatie besproken. In een

aantal subgroepjes kan een 'plan van aanpak' worden geformuleerd. Uit elk

subgroepje kan een 'arts' met 'de patiënt' spreken. Na afloop worden de verschillende

methoden geanalyseerd en geëvalueerd.

Naast deze intensieve leervormen worden bestaande uitgeschreven

gespreksfragmenten geanalyseerd en voorbeeldgesprekken op video bekeken,

geanalyseerd en bediscussieerd. De theorie wordt hierbij aangehaald. Voor de

theoretische achtergrond wordt gebruik gemaakt van het boek van Wouda, J., et al.

(1996).^ Naast dit boek wordt per jaar ook gebruik gemaakt van een 'werkboekje'. Dit

werkboekje bevat onder andere de leerdoelen van iedere les, observatieopdrachten

bij de oefeningen, gespreksfragmenten met gestructureerde oefeningen en een

'leerdoelen-formulier'. De studenten kunnen hierin hun persoonlijke leerpunten

formuleren en de feedback van docent en medestudenten noteren.

Er wordt tijdens de lessen getracht een klimaat te creëren waarin het onderling

uitspreken van gedachten en het tonen van gevoelens over het vak en over de

betekenis van het omgaan met zieke en stervende mensen vanzelfsprekend wordt in

plaats van taboe." Hiertoe komen gesprekken over rouw, gevoelens van onmacht,

normen en waarden, en de emotionele druk die het artsenberoep met zich meebrengt

aan de orde, in de hoop dat er een bewustwordingsproces op gang komt.

Toetsing

Na afloop van het practicum in studiejaar drie en vier worden de studenten getoetst.

Studenten kunnen niet zakken voor deze toets. De toets is bedoeld als tussentijdse

evaluatie. Het geeft docenten echter wel expliciet de mogelijkheid problemen tijdig te

signaleren en met de student te bespreken. De toets bestaat uit een gesprek van 10

minuten met een simulatiepatiënt. De bedoeling is dat de arts alle geleerde

gespreksvaardigheden integreert. De student voert een arts-patiënt gesprek tot en

met de hulpvraag (dat wil zeggen inventariseren van personalia, klachtverheldering,

vraagverheldering en een verzorgde afronding van het gesprek). Het gesprek wordt

opgenomen op een videoband of een cassettebandje. De student 'speelt' zichzelf als

stagiaire bij een huisarts. De huisarts geeft de student de gelegenheid het eerste deel

van het consult te voeren, mits de patiënt het hiermee eens is. De huisarts zal zelf

diagnose en beleid met de patiënt bespreken. De taak van de student is het inwinnen

van de informatie. Na afloop van het toetsgesprek geeft de simulatiepatiënt feedback

aan de student middels een evaluatieformulier.

ledere student schrijft het gesprek met de patiënt letteriijk uit (thuis). Hij analyseert zijn

gesprek met behulp van een checklist. De student geeft vervolgens weer wat zijn

sterke kanten zijn, op welke punten hij nog wil leren, en hoe hij dit gaat aanpakken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen