Vinden en zoeken: het bijzondere van de Vrije Universiteit - pagina 44
Het bijzondere van de Vrije Universiteit
32 A.TH. VAN DEURSEN
sentiment. Een zuiver middel was het natuurlijk niet. Zuiver is alleen
Woltjers argument van 1905: zij hebben een even kostbaar geloof als wij.
Als dat van weerszijden wordt waar gemaakt, is er gemeenschap van
geloof, en blijven universiteit en achterban met elkaar op voet van
gelijkheid verkeren. Colijn had behendig de klip omzeild, maar de
afstand bleef bestaan.
Dat was des te gevaarlijker, omdat de Vrije Universiteit de tijd tegen
zich had. Ze was geboren in de jaren van stuwing en initiatief, toen de
anti-revolutionaire partij zich organiseerde, de doleantie de weg baande
naar de vereniging van 1892, en het volkspetitionnement tegen de
schoolwet de krachten van de politiek onmondigen tot duizenden
samenbundelde. Kuypers aanhang leefde toen van het élan waarmee
haar grote profeet de kleine luiden wist te bezielen. Ze vormden geen
kudde slachtschapen, maar een weerbaar regiment van christenstrijders,
gehuld in de wapenrusting Gods. Is het christendom niet veel te groots
om smadelijk ineen te zinken, had Kuyper gevraagd bij de opening van
de Vrije Universiteit, moeten we de kamp gewonnen geven zonder haar
met ere te hebben gevoerd? 'En mocht een banier als we van Golgotha
meedroegen dan ooit in 's vijands handen vallen, zoolang niet het
uiterste was beproefd, nog één pijl onverschoten bleef, en er nog een
lijfgarde, hoe klein ook, van dien door Golgotha gekroonde op deze erve
leeft?' (39).
Zo kon Kuyper in 1880 zijn volgelingen inspireren, en ook nog tien
jaar later. Maar geestdrift heeft nog nooit in de geschiedenis een halve
eeuw lang stand gehouden. Het enthousiasme verslapt, en daarmee de
oorspronkelijke beweegredenen. Getoetst aan een andere tijd, moeten ze
met meer kille nuchterheid worden heroverwogen. Misschien zal dan
blijken dat ze een nieuwe inspiratie nodig hebben om in leven te blijven.
Niet elke christen denkt bij Golgotha in de eerste plaats aan marsorders.
Hij zoekt op zijn pelgrimstocht niet het geleide van tot de tanden
gewapende frontsoldaten, in looppas aanstormend over het smalle pad.
Wil hij dan toch een Vrije Universiteit houden, dan moet hij zoeken
naar een ander motief. Maar dan kan Rullmann hem niet helpen. Op de
laatste bladzijde van zijn boek vraagt hij nog eenmaal waar het om
begonnen is. Dit is de zin waarmee hij zijn terugblik op het verleden
afsluit: 'we bedoelen toch niets minder dan een algeheele omkeering
van de natie in haar staatkundig, maatschappelijk en kerkelijk bestaan,
opdat door alle tong het Woord des Heeren als levenswet worde erkend'
(225). Dat is dus Kuyper voor honderd procent. Maar als zij zich zo met
haar stichter vereenzelvigde, zou deze Vrije Universiteit ten dode opge-
schreven zijn als Kuypers geest eenmaal van de gereformeerde wereld
was geweken. En zou dat niet vroeg of laat onvermijdelijk gebeuren?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997
Publicaties VU-geschiedenis | 196 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997
Publicaties VU-geschiedenis | 196 Pagina's