Medische psychologie - pagina 247

Trichotillomanie 245

worden wanneer het gedrag enkele maanden aanhoudt.^

De haren word en meestal één voor één uit het hoofd getrokken en d e betrokkene

benoemt d aarbij geen pijn. Een verhoging van pijnd rempels kan een verklaring zijn

voor de ontwikkeling en het in stand houden van de stoornis.^ Ristveldt en Christenson

pleiten, op basis van hun ond erzoek, voor het gebruik van capsaicine-crème, naast

gedragstherapeutische behand elmethod en, om d e pijngevoeligheid van patiënten te

verhogen.^

Voor een groot aantal patiënten is het uittrekken van haren een automatische en

onbewuste gebeurtenis; zij zijn zich niet van d e symptomen bewust wanneer een

'trekepisode' aanvangt/* Christenson ef al. spreken d an ook over twee verschillend e

vormen; een geconcentreerd e en een automatische vorm. Bij d e eerste zijn d e

patiënten gericht op het proces van het uittrekken van haren en word en d aard oor

afgeleid van and ere ged achten en activiteiten. Bij d e laatste vorm word t het ged rag

meestal in combinatie met een and ere activiteit waar d e aand acht naar uitgaat,

uitgevoerd. Een combinatie van beide vormen is ook mogelijk.'

Het ged rag treed t voornamelijk op in situaties d ie negatieve emoties met zich

meebrengen (bijvoorbeeld spanning) of waarin men alleen is en stilzit (bijvoorbeeld

televisiekijken). De uitgetrokken haren kunnen op de grond gegooid worden, gebruikt

worden om over het gezicht te wrijven of word en opgegeten. Dit opeten van haren

wordt trichophagie genoemd en kan uiteindelijk leid en tot een opeenhoping van haren

(trichobezoar) in d e ingewand en. Operatief ingrijpen is nood zakelijk wanneer

darmsluiting optreedt, doch deze complicatie is vrij zeldzaam.

Incidentie en prevalentie

Grondig epid emiologisch ond erzoek naar d e incid entie en prevalentie van

trichotillomanie ontbreekt nog. Enkele ond erzoeken wijzen uit d at het zou gaan om

een prevalentie van mind er d an één procent.^' Rekening moet echter gehoud en

worden met een ond errapportage gezien d e (mogelijke) schaamte d ie gepaard gaat

met d eze bijzond ere stoornis." Trichotillomanie komt zevenmaal vaker voor bij

kinderen d an volwassenen."''^ Daarnaast word t in d e DSM-IV aangegeven d at meer

vrouwen last hebben van d eze stoornis d an mannen, d e sekseverd eling ond er

kinderen lijkt ongeveer gelijk te zijn.

Etiologie

Wanneer we d e etiologie van trichotillomanie nad er bestud eren, blijkt al gauw d at er

geen eend uid ige oorzaak te vermeld en is. Vanuit psychod ynamisch oogpunt kan

trichotillomanie gezien word en als een signaal met betekenis. Zo kan het opgevat

worden als agressiedysregulatie, waarbij het kind zijn agressie tegen zichzelf richt en

waardoor een milde vorm van automutilatie ontstaat. Deze agressie tegen zichzelf kan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen