Vinden en zoeken: het bijzondere van de Vrije Universiteit - pagina 144

132 S. STRIJBOS

Ethiekonderwijs binnen de Vrije Universiteit

Wat bedoel ik nu met het laatste en wat betekent het in concreto voor de

Vrije Universiteit als instelling voor christelijk hoger onderwijs? Ik heb

het vermoeden dat speciaal mensen uit de alpha-faculteiten nog weinig

kunnen beginnen met mijn opmerking dat de vragen van cultuur en

ethiek vandaag voorop gaan. Die opmerking kwam in mijn betoog welis-

waar niet zomaar uit de lucht vallen, maar zeker als men wat verder af

staat van de beta-wetenschappen en de techniek dan is het wellicht niet

zo eenvoudig om scherp te zien waarover het gaat. Om het zo concreet

mogelijk te maken, wil ik daarom tenslotte iets zeggen over de vragen

van cultuur, techniek en ethiek door te putten uit mijn persoonlijke

ervaring in de wijsgerige vorming. Al geruime tijd werk ik met plezier

voor groepen die, naar mijn beperkte waarneming, niet duidelijk

verschillend zijn van die aan een willekeurige andere universiteit. Bij

Tandheelkunde is er zelfs de bijzondere omstandigheid dat ik in feite te

maken heb met een samenwerkingsverband tussen twee Faculteiten

Tandheelkunde, wat betekent dat VU en UvA-studenten hetzelfde onder-

wijs krijgen aangeboden. Maar ik laat Tandheelkunde nu maar buiten

beschouwing en ik beperk me hier tot enkele opmerkingen betreffende

het onderwijs dat ik mag verzorgen voor de studierichting Kunstmatige

Intelligentie.

Om te beginnen een anekdote. Enkele jaren terug behandelde ik op

het college voor de tweedejaars studenten 'artificial intelligence' (AI) een

boek van de filosoof Dreyfus die een vlijmscherpe kritiek heeft geleverd

op allerlei gangbare opvattingen in de wereld van de AI. Van het boek

dat in 1972 voor het eerst verscheen met de voor sommigen buiten-

gewoon irritante titel, What Computers Can't Do, werd in 1979 en in 1992

een herziene versie uitgegeven. Bij de laatste gelegenheid deed Dreyfus

er nog een schepje bovenop en geeft hij het boek de titel mee What

Computers Still Can't Do. Uit de ondertitel van het boek, A Critique of Artificial

Reason, mag voor de buitenstaander nog duidelijker spreken wat de

bedoeling is van de auteur. Dreyfus profileert zich als een criticus van Al.

Dat lijkt op het eerste gezicht wat vreemd. Want men zou kunnen

denken dat Dreyfus met zijn studie het bestaansrecht van een bepaald

gebied van (computer)wetenschap wil bestrijden. Dat is niet het geval.

Hij keert zich tegen iets anders, namelijk wat voor velen de centrale

doelstelling is van de Al, de machinale reproductie van denken en

intelligentie. En nu komt mijn anekdote. Ongeveer halverwege de

cursus verspreidt een van de studenten via het netwerk van de faculteit

per electronische post het bericht aan zijn docenten en medestudenten

dat hij stopt met de studie AI en heeft besloten over te stappen naar de

studierichting informatica. Het verbluffende was dat de student tijdens

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen