Medische psychologie - pagina 209

Medische psychologie in de l<inderl<liniel< 207

plaatsen eist. Als onderdeel van de vakgroep kindergeneeskunde wordt de kinder-

psychologie voor een evenredig deel aangeslagen. De bezuinigingsverplichting staat

haaks op de ontwikkeling naar een volwaardige academische kinderkliniek in het VU

ziekenhuis die door de late start in vergelijking met andere Nederlandse academische

kinderklinieken een achterstand heeft in te halen. Vooral de noodzakelijke groei van

de deelspecialismen wordt bedreigd. In deze zowel voor de vakgroep

kindergeneeskunde als voor ons uiterst spannende tijd nemen Vrije Universiteit,

medische faculteit en VU ziekenhuis het unieke en ingenieuze besluit om een afdeling

medische psychologie binnen het VU ziekenhuis op te richten onder leiding van prof.

dr. L.J. Menges, hoogleraar gedragswetenschappen van de medische faculteit. De

capaciteit van de afdeling kindergeneeskunde blijft daarmee onverlet en de

kinderpsychologische formatie kan worden behouden doordat de vakgroep

kindergeneeskunde zich een jaar lang financieel garant stelt voor het vooralsnog

bedreigde deel van de formatie. Terwijl de kinderpsychologen onder een nieuw dak

wonen wordt de samenwerking met de kinderartsen in de pediatrische patiëntenzorg

gecontinueerd en het in voorgaande jaren opgestarte wetenschappelijk onderzoek

voortgezet. Ook kunnen lopende therapieopleidingen ter eigen bijscholing worden

vervolgd.

Binnen de afdeling medische psychologie worden alle in het VU ziekenhuis werkzame

kinderpsychologen verenigd in de sectie kinderen. Hiermee wordt de aanwezige

psychologische kennis van pediatrische, kinderneurologische en audiologische

problematiek gebundeld en de intercollegiale samenwerking versterkt.

Recente ontwikkelingen: 1987 tot heden

De verandering van plaats in de organisatie van het ziekenhuis brengt desondanks

verschuivingen teweeg waarvan de impact pas gaandeweg duidelijker wordt. De tot

dan vanzelfsprekende verbondenheid met de medische afdelingen, zoals met de

vakgroep kindergeneeskunde vermindert met het wegvallen van het lidmaatschap en

de deelname aan bestuurlijke activiteiten.

Terwijl ik de noodzaak en de voordelen van een vak-eigen organisatie zeker zag, heb

ik het met dit verlies ook moeilijk gehad. Dit betrof vooral onzekerheid over de vraag of

de geïntegreerde zorg voor het lichamelijk zieke kind zou kunnen worden behouden.

Alle afdelingen en diensten die bij de interdisciplinare samenwerking waren betrokken

werden immers door bezuinigingen en prestatiedruk genoodzaakt hun prioriteiten en

werkwijze te herzien. De kwaliteit van de zorg staat inderdaad (tijdelijk?) onder druk.

Tevens moest worden afgewacht of binnen de afdeling medische psychologie de

identiteit van de medische kinderpsychologie even vanzelfsprekend zou worden

erkend als die van de psychologie van de lichamelijk zieke volwassene. Deze

onzekerheid is verdwenen met het volwaardig naast elkaar bestaan van de sectie

kinderen en de sectie volwassenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen