Medische psychologie - pagina 95
10 jaar samenwerken in het VU-ziekenhuis. Jubileumboek ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van de afdeling/vakgroep medische psychologie.
Kwaliteit van leven als uitkomstmaat in de klinische oncologie 93
die zich met het ontwikkelen van meetinstrumenten bezighouden. Zonder dergelijke
gezamenlijke inspanningen lopen we het risico dat de markt overspoeld wordt met elkaar
beconcurrerende instrumenten. Hier is niemand mee gediend.
In de derde plaats moeten we een veel beter inzicht ontwikkelen in de klinische betekenis
van kwaliteit van leven-scores. Als een gemiddelde score op een pijnschaal van 100
punten met 10 punten daalt, dan kan dit statistisch significant zijn. Maar heeft deze
verandering wezenlijke betekenis voor de patiënt? Moeten we het zien als een aanwijzing
van een succesvolle behandeling? In veel gevallen weten we het gewoon niet. Ik
verwacht dat ons inzicht in dit soort scores vanzelf zal toenemen naarmate we meer
ervaring krijgen in het gebruik ervan. Tegelijkertijd kunnen we echter wel dit leerproces
versnellen door meer normatieve gegevens van verschillende patiëntengroepen te
verzamelen.
In de vierde plaats is het onontbeerlijk dat, met het oog op de toenemende belangstelling
voor kwaliteit van leven-onderzoek over de hele wereld, de bestaande vragenlijsten
zorgvuldig worden vertaald en getoetst. Verder moet bij de ontwikkeling van nieuwe
vragenlijsten rekening worden gehouden met de grote verscheidenheid aan culturen
waarin ze gebruikt worden. Hierbij doel ik niet alleen op het gebruik door verschillende
nationaliteiten, maar ook op het gebruik door verschillende etnische en culturele groepen
binnen hetzelfde land. Maar al te vaak worden migranten uitgesloten van deelname aan
kwaliteit van leven-studies omdat ze nu eenmaal de taal van het land niet spreken.
Mijn vijfde punt betreft de algemene vooronderstelling dat kinderen niet in staat zijn om
direct feedback te geven over hun gezondheid en kwaliteit van leven. Verschillende
studies hebben inmiddels aangetoond dat kinderen vanaf een jaar of negen al in staat zijn
om op betrouwbare wijze een eenvoudige vragenlijst in te vullen. Naast vragenlijsten
worden er nu ook innovatieve methoden ontwikkeld, onder meer het gebruik van
interactieve video en computerspelletjes, zodat het verzamelen van door henzelf
gerapporteerde informatie bij zelfs nog jongere kinderen mogelijk is.
Tot slot is er behoefte aan onderzoek naar en ontwikkeling van meetinstrumenten die
speciaal bestemd zijn voor gebruik op een individueel niveau. Deze instrumenten zullen
met name bij toepassingen op het gebied van screening of diagnostiek aan zeer hoge
eisen moeten voldoen wat betreft de nauwkeurigheid van de metingen. Of aan deze eisen
voldaan kan worden, en tegelijkertijd aan de eis dat de vragenlijsten beknopt genoeg zijn
om in de dagelijkse praktijk van een kliniek gebruikt te kunnen worden, is op dit moment
nog een onbeantwoorde vraag.
2,^iS^%?Sfc.K-jrt
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997
Publicaties VU-geschiedenis | 324 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997
Publicaties VU-geschiedenis | 324 Pagina's