Medische psychologie - pagina 196

194 Chatrou

en zijn collega's uit Maastricht en Twente, in samenwerking met de Stichting

Volksgezondheid en Roken, een stoppen-met-roken-programma voor de huisarts

ontwikkeld.^' Dit programma gaat uit van een minimale interventiestrategie en lijkt ook

zeer bruikbaar voor de ziekenhuissituatie. De te volgen stappen zijn: 1. vaststellen van

het rookprofiel, 2. motivatie verhogen (zo nodig), 3. barrières vaststellen en wegnemen,

4. stopafspraak maken, 5. hulpmiddelen uitreiken en 6. nazorg.

Het rookprofiel vaststellen

Zowel de mate van nicotineafhankelijkheid, als de motivatie om te stoppen moeten

vastgesteld worden. Een roker wordt verondersteld lichamelijk afhankelijk van nicotine

te zijn, als er op één van de drie volgende vragen positief wordt geantwoord: 1. meer dan

25 sigaretten per dag roken, 2. tussen de 15 en 25 sigaretten per dag roken en de eerste

opsteken binnen 30 minuten na het wakker worden, 3. tussen de 15 en 25 sigaretten per

dag roken en ook roken bij bedlegerigheid of ziekte. De motivatie kan met behulp van

twee vragen vastgesteld worden: heeft de patiënt er al eens ooit over gedacht om te

stoppen; en zou hij op korte termijn willen stoppen. De antwoorden leiden tot 3

categorieën: 1. een niet-gemotiveerde roker, 2. een redelijk-gemotiveerde roker en 3. een

sterk-gemotiveerde roker. De verpleegkundige zou het rookprofiel kunnen vaststellen en

in overleg met de arts kunnen dan volgende stappen ondernomen worden.

Motivatie verhogen

Een niet-gemotiveerde roker zal een andere benadering vragen dan een sterk-

gemotiveerde roker. In het eerste geval zal motiverende informatie over gezond-

heidsrisico's op korte en lange termijn en informatie over de voordelen van stoppen op

zowel lange als op korte termijn gegeven moeten worden.

Vaak blijken niet-gemotiveerde rokers ('precontemplaters', zie bijvoorbeeld onderstaande

casus) te beschikken over een uitgebreid scala aan irrationele ideeën, excuses,

smoesjes en bakerpraatjes over stoppen-met-roken. Het vergt enige kennis over aan

roken gerelateerde onderwerpen, maar zeker ook gespreksvaardigheden (als

bijvoorbeeld het kunnen hanteren van de Socratische dialoog) om niet in een welles-

nietes gesprek te belanden.

Patiënte A.

Mevrouw Brom is 62 jaar Ze is al 10 jaar weduwe en heeft drie kinderen en 8 kleinkinde-

ren. Ze is opgenomen op de afdeling dermatologie met een 'open been'. De dermatoloog

veronderstelt dat er problemen zijn met de doorbloeding van de huid. Het is beslist

noodzakelijk dat mevrouw stopt met roken. Als ze dat niet doet, kan de dermatoloog haar

niet behandelen en zal ze ontslagen worden uit het ziekenhuis. Mevrouw Brom is echter

niet van plan om te stoppen. Ze heeft haar hele leven al gerookt en nog nooit heeft een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen